Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bu ummatga yetadigan balo-yu musibatni zikr qilib, shunday dedilar: «Kishi zulmdan panoh topolmay qoladigan holga tushadi. Shunda Alloh mening naslimdan va ahli baytimdan boʻlgan bir kishini yuboradi. U orqali yerni, xuddi zulm va jabr bilan toʻlgani kabi, adolat va insof bilan toʻldiradi. Undan osmon ahli ham, yer ahli ham rozi boʻladi. Osmon yomgʻiridan hech narsani qoldirmay sharillatib quyadi, yer ham oʻsimligidan hech narsani qoldirmay undirib chiqaradi — hatto tiriklar oʻliklarni orzu qiladigan boʻladi. U kishi shu holatda yetti yil, yo sakkiz yil, yo toʻqqiz yil yashaydi», dedilar. Hokim rivoyat qilgan.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бу умматга етадиган бало-ю мусибатни зикр қилиб, шундай дедилар: «Киши зулмдан паноҳ тополмай қоладиган ҳолга тушади. Шунда Аллоҳ менинг наслимдан ва аҳли байтимдан бўлган бир кишини юборади. У орқали ерни, худди зулм ва жабр билан тўлгани каби, адолат ва инсоф билан тўлдиради. Ундан осмон аҳли ҳам, ер аҳли ҳам рози бўлади. Осмон ёмғиридан ҳеч нарсани қолдирмай шариллатиб қуяди, ер ҳам ўсимлигидан ҳеч нарсани қолдирмай ундириб чиқаради — ҳатто тириклар ўликларни орзу қиладиган бўлади. У киши шу ҳолатда етти йил, ё саккиз йил, ё тўққиз йил яшайди», дедилар. Ҳоким ривоят қилган.