وَعَن أسماءَ بنتِ يزيدَ قَالَتْ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَيْتِي فَذَكَرَ الدَّجَّالَ فَقَالَ: " إِنَّ بَيْنَ يَدَيْهِ ثَلَاث سِنِين سنة تمسلك السَّمَاءُ فِيهَا ثُلُثَ قَطْرِهَا وَالْأَرْضُ ثُلُثَ نَبَاتِهَا. وَالثَّانِيَةُ تُمْسِكُ السَّمَاءُ ثُلُثَيْ قَطْرِهَا وَالْأَرْضُ ثُلُثَيْ نَبَاتِهَا. وَالثَّالِثَةُ تُمْسِكُ السَّمَاءُ قَطْرَهَا كُلَّهُ وَالْأَرْضُ نَبَاتَهَا كُلَّهُ. فَلَا يَبْقَى ذَاتُ ظِلْفٍ وَلَا ذَاتُ ضِرْسٍ مِنَ الْبَهَائِمِ إِلَّا هَلَكَ وَإِنَّ مِنْ أَشَدِّ فِتْنَتِهِ أَنَّهُ يَأْتِي الْأَعْرَابِيَّ فَيَقُولُ: أَرَأَيْتَ إِنْ أَحْيَيْتُ لَكَ إِبِلَكَ أَلَسْتَ تَعْلَمُ أَنِّي رَبُّكَ؟ فَيَقُولُ بَلَى فَيُمَثِّلُ لَهُ الشَّيْطَانَ نَحْوَ إِبِلِهِ كَأَحْسَنِ مَا يَكُونُ ضُرُوعًا وَأَعْظَمِهِ أَسْنِمَةً ". قَالَ: " وَيَأْتِي الرَّجُلَ قَدْ مَاتَ أَخُوهُ وَمَاتَ أَبُوهُ فَيَقُولُ: أَرَأَيْتَ إِنْ أَحْيَيْتُ لَكَ أَبَاكَ وَأَخَاكَ أَلَسْتَ تَعْلَمُ أَنِّي رَبُّكَ؟ فَيَقُولُ: بَلَى فَيُمَثِّلُ لَهُ الشَّيَاطِينَ نَحْوَ أَبِيهِ وَنَحْوَ أَخِيهِ ". قَالَتْ: ثُمَّ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِحَاجَتِهِ ثُمَّ رَجَعَ وَالْقَوْمُ فِي اهْتِمَامٍ وَغَمٍّ مِمَّا حَدَّثَهُمْ. قَالَتْ: فَأَخَذَ بِلَحْمَتَيِ الْبَابِ فَقَالَ: «مَهْيَمْ أَسْمَاءُ؟» قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ لَقَدْ خَلَعْتَ أَفْئِدَتَنَا بِذِكْرِ الدَّجَّالِ. قَالَ: «إِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا حَيٌّ فَأَنَا حَجِيجُهُ وَإِلَّا فإِنَّ رَبِّي خليفتي علىكل مُؤْمِنٍ» فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ إِنَّا لَنَعْجِنُ عَجِينَنَا فَمَا نَخْبِزُهُ حَتَّى نَجُوعَ فَكَيْفَ بِالْمُؤْمِنِينَ يَوْمَئِذٍ؟ قَالَ: «يُجْزِئُهُمْ مَا يُجْزِئُ أَهْلَ السماءِ من التسبيحِ والتقديسِ» . رَوَاهُ أَحْمد
Asmo bint Yazid (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ mening uyimda edilar, Dajjolni zikr qilib, dedilar: «Uning oldida uch yil boʻladi. Bir yili osmon yomgʻirining uchdan birini, yer esa oʻsimligining uchdan birini ushlab qoladi. Ikkinchi yili osmon yomgʻirining uchdan ikkisini, yer oʻsimligining uchdan ikkisini ushlab qoladi. Uchinchi yili osmon butun yomgʻirini, yer butun oʻsimligini ushlab qoladi. Shunda tuyoqli va tishli hayvonlardan biror jonivor qolmay, halok boʻladi. Uning eng qattiq fitnalaridan biri shuki, u aʼrobiyning oldiga kelib: ‹Aytchi, agar men senga tuyalaringni tiriltirib bersam, mening Robbing ekanimni bilmaysanmi?› deydi. U: ‹Ha›, deydi. Shunda shayton unga eng chiroyli yelinli va eng katta oʻrkachli tuyalari suratida koʻrsatiladi». U zot dedilar: «Va akasi oʻlgan, otasi oʻlgan bir odamning oldiga kelib: ‹Aytchi, agar men senga otang va akangni tiriltirib bersam, mening Robbing ekanimni bilmaysanmi?› deydi. U: ‹Ha›, deydi. Shunda shaytonlar unga otasi va akasi suratida koʻrsatiladi». Asmo dedi: Soʻng Rasululloh ﷺ hojatlari uchun chiqib, keyin qaytdilar, jamoat esa u zot aytgan narsadan tashvish va gʻamda edi. Asmo dedi: U zot eshikning ikki tirgagidan ushlab: «Nima boʻldi, Asmo?» dedilar. Men: ‹Ey Allohning Rasuli, Dajjolni zikr qilib, yuraklarimizni uzib yubordingiz›, dedim. U zot: «Agar u men tirik ekanimda chiqsa, unga men qarshi turaman, agar boʻlmasa, Robbim har bir moʻminning ustidan mening oʻrnimga xalifadir», dedilar. Men: ‹Ey Allohning Rasuli, Allohga qasamki, biz xamirimizni qoramiz-u, uni ochlikdan qiynalgunimizcha yopolmaymiz, u kunda moʻminlar qanday boʻladi?›, dedim. U zot: «Osmon ahlini kifoya qiladigan narsa — tasbeh va taqdis ularni ham kifoya qiladi», dedilar. Buni Ahmad rivoyat qilgan.Асмо бинт Язид (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менинг уйимда эдилар, Дажжолни зикр қилиб, дедилар: «Унинг олдида уч йил бўлади. Бир йили осмон ёмғирининг учдан бирини, ер эса ўсимлигининг учдан бирини ушлаб қолади. Иккинчи йили осмон ёмғирининг учдан иккисини, ер ўсимлигининг учдан иккисини ушлаб қолади. Учинчи йили осмон бутун ёмғирини, ер бутун ўсимлигини ушлаб қолади. Шунда туёқли ва тишли ҳайвонлардан бирор жонивор қолмай, ҳалок бўлади. Унинг энг қаттиқ фитналаридан бири шуки, у аъробийнинг олдига келиб: ‹Айтчи, агар мен сенга туяларингни тирилтириб берсам, менинг Роббинг эканимни билмайсанми?› дейди. У: ‹Ҳа›, дейди. Шунда шайтон унга энг чиройли елинли ва энг катта ўркачли туялари суратида кўрсатилади». У зот дедилар: «Ва акаси ўлган, отаси ўлган бир одамнинг олдига келиб: ‹Айтчи, агар мен сенга отанг ва акангни тирилтириб берсам, менинг Роббинг эканимни билмайсанми?› дейди. У: ‹Ҳа›, дейди. Шунда шайтонлар унга отаси ва акаси суратида кўрсатилади». Асмо деди: Сўнг Расулуллоҳ ﷺ ҳожатлари учун чиқиб, кейин қайтдилар, жамоат эса у зот айтган нарсадан ташвиш ва ғамда эди. Асмо деди: У зот эшикнинг икки тиргагидан ушлаб: «Нима бўлди, Асмо?» дедилар. Мен: ‹Эй Аллоҳнинг Расули, Дажжолни зикр қилиб, юракларимизни узиб юбордингиз›, дедим. У зот: «Агар у мен тирик эканимда чиқса, унга мен қарши тураман, агар бўлмаса, Роббим ҳар бир мўминнинг устидан менинг ўрнимга халифадир», дедилар. Мен: ‹Эй Аллоҳнинг Расули, Аллоҳга қасамки, биз хамиримизни қорамиз-у, уни очликдан қийналгунимизча ёполмаймиз, у кунда мўминлар қандай бўлади?›, дедим. У зот: «Осмон аҳлини кифоя қиладиган нарса — тасбеҳ ва тақдис уларни ҳам кифоя қилади», дедилар. Буни Аҳмад ривоят қилган.