Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Madinada bir yahudiy ayol koʻzi oʻchgan, tishi chiqib turgan bir oʻgʻil tugʻdi. Rasululloh ﷺ uning Dajjol boʻlishidan xavotir oldilar. U zot uni bir chopon ostida gʻoʻldirab yotgan holda topdilar. Onasi unga xabar berib: ‹Ey Abdulloh, mana Abul-Qosim keldi›, dedi. Shunda u chopondan chiqdi. Rasululloh ﷺ: «Bu ayolga nima boʻldi, Alloh uni halok qilsin! Agar uni oʻz holiga qoʻyganida, haqiqat oydinlashardi», dedilar. Soʻng u (roviy) Ibn Umar hadisining maʼnosiga oʻxshash narsani zikr qildi. Umar ibn Xattob (roziyallohu anhu): ‹Ey Allohning Rasuli, menga ruxsat bering, uni oʻldiray›, dedi. Rasululloh ﷺ: «Agar u oʻsha boʻlsa, unga bas keladigani sen emassan; unga bas keladigani faqat Iso ibn Maryamdir. Agar u oʻsha boʻlmasa, uni oʻldirishga haqqing yoʻq — ahli ahddan boʻlgan kishini oʻldirasanmi?», dedilar. Rasululloh ﷺ hamon uning Dajjol boʻlishidan xavotirda boʻlib turdilar. Buni «Sharhus-sunna»da rivoyat qilgan.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мадинада бир яҳудий аёл кўзи ўчган, тиши чиқиб турган бир ўғил туғди. Расулуллоҳ ﷺ унинг Дажжол бўлишидан хавотир олдилар. У зот уни бир чопон остида ғўлдираб ётган ҳолда топдилар. Онаси унга хабар бериб: ‹Эй Абдуллоҳ, мана Абул-Қосим келди›, деди. Шунда у чопондан чиқди. Расулуллоҳ ﷺ: «Бу аёлга нима бўлди, Аллоҳ уни ҳалок қилсин! Агар уни ўз ҳолига қўйганида, ҳақиқат ойдинлашарди», дедилар. Сўнг у (ровий) Ибн Умар ҳадисининг маъносига ўхшаш нарсани зикр қилди. Умар ибн Хаттоб (розияллоҳу анҳу): ‹Эй Аллоҳнинг Расули, менга рухсат беринг, уни ўлдирай›, деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Агар у ўша бўлса, унга бас келадигани сен эмассан; унга бас келадигани фақат Исо ибн Марямдир. Агар у ўша бўлмаса, уни ўлдиришга ҳаққинг йўқ — аҳли аҳддан бўлган кишини ўлдирасанми?», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ ҳамон унинг Дажжол бўлишидан хавотирда бўлиб турдилар. Буни «Шарҳус-сунна»да ривоят қилган.