Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Qiyomat kuni Ibrohim — yuzi qora va chang bilan qoplangan otasi Ozarni uchratadi. (Ibrohim unga): ‹Men senga: «Menga itoatsizlik qilma», — demaganmidim?› — deydi. Otasi: ‹Bugun men senga itoatsizlik qilmayman›, — deb javob beradi. Ibrohim: ‹Yo Robbim! Sen menga — Qiyomat kuni meni sharmanda qilmaslikni — vaʼda qilgan eding; otamning laʼnatlanishi va xor boʻlishidan koʻra menga koʻproq sharmandalik (boʻladigan) nima bor?› — deydi. Shunda Alloh (unga): ‹Men jannatni kofirlarga harom qilganman›, — deydi. Soʻng unga: ‹Ey Ibrohim! Qara! Oyoqlaring ostida nima bor?› — deyiladi. U qaraydi va u yerda qonga belangan bir maxluq (kaftor)ni koʻradi — u oyoqlaridan ushlanib, doʻzaxga tashlanadi», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Қиёмат куни Иброҳим — юзи қора ва чанг билан қопланган отаси Озарни учратади. (Иброҳим унга): ‹Мен сенга: «Менга итоацизлик қилма», — демаганмидим?› — дейди. Отаси: ‹Бугун мен сенга итоацизлик қилмайман›, — деб жавоб беради. Иброҳим: ‹Ё Роббим! Сен менга — Қиёмат куни мени шарманда қилмасликни — ваъда қилган эдинг; отамнинг лаънатланиши ва хор бўлишидан кўра менга кўпроқ шармандалик (бўладиган) нима бор?› — дейди. Шунда Аллоҳ (унга): ‹Мен жаннатни кофирларга ҳаром қилганман›, — дейди. Сўнг унга: ‹Эй Иброҳим! Қара! Оёқларинг остида нима бор?› — дейилади. У қарайди ва у ерда қонга беланган бир махлуқ (кафтор)ни кўради — у оёқларидан ушланиб, дўзахга ташланади», — деди.