Safvon ibn Muhriz al-Moziniy (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Men Ibn Umar bilan — uning qoʻlidan ushlab — yurgan paytimda, bir kishi oldimizga kelib: «Sen Allohning Rasuli ﷺ dan najvo (yaʼni Qiyomat kuni Alloh bilan maxfiy soʻzlashuv) haqida nima eshitding?» — deb soʻradi. Ibn Umar: «Men Allohning Rasuli ﷺ ning shunday deganini eshitdim: ‹Alloh moʻminni Oʻziga yaqinlashtirib, uni Oʻz pardasi bilan toʻsadi va undan: «Sen falon-falon gunohlarni qildingmi?» — deb soʻraydi. U: «Ha, Robbim», — deydi. Alloh undan — u barcha gunohlarini iqror qilgunicha va oʻzini halok boʻldi deb oʻylaguncha — soʻrayveradi. (Soʻng) Alloh: «Men dunyoda sening gunohlaringni toʻsgan edim va bugun ularni sen uchun kechiraman», — deydi va unga oʻz yaxshi amallari (yozilgan) kitobi beriladi. Kofirlar va munofiqlarga kelsak, (ularning yomon amallari oshkora qilinadi) va guvohlar: «Mana bular — oʻz Robbiga qarshi yolgʻon soʻzlagan kishilar(dir). Ogoh boʻlinglar! Allohning laʼnati zolimlar ustida(dir)» (Hud, 18), — deydi›», — dedi.Сафвон ибн Муҳриз ал-Мозиний (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Мен Ибн Умар билан — унинг қўлидан ушлаб — юрган пайтимда, бир киши олдимизга келиб: «Сен Аллоҳнинг Расули ﷺ дан нажво (яъни Қиёмат куни Аллоҳ билан махфий сўзлашув) ҳақида нима эшитдинг?» — деб сўради. Ибн Умар: «Мен Аллоҳнинг Расули ﷺ нинг шундай деганини эшитдим: ‹Аллоҳ мўминни Ўзига яқинлаштириб, уни Ўз пардаси билан тўсади ва ундан: «Сен фалон-фалон гуноҳларни қилдингми?» — деб сўрайди. У: «Ҳа, Роббим», — дейди. Аллоҳ ундан — у барча гуноҳларини иқрор қилгунича ва ўзини ҳалок бўлди деб ўйлагунча — сўрайверади. (Сўнг) Аллоҳ: «Мен дунёда сенинг гуноҳларингни тўсган эдим ва бугун уларни сен учун кечираман», — дейди ва унга ўз яхши амаллари (ёзилган) китоби берилади. Кофирлар ва мунофиқларга келсак, (уларнинг ёмон амаллари ошкора қилинади) ва гувоҳлар: «Мана булар — ўз Роббига қарши ёлғон сўзлаган кишилар(дир). Огоҳ бўлинглар! Аллоҳнинг лаънати золимлар устида(дир)» (Ҳуд, 18), — дейди›», — деди.