Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ ning huzurida edik. Shunda u zot kulib: «Nima sababdan kulayotganimni bilasizlarmi?» dedilar. Biz: «Alloh va Uning Rasuli yaxshi biluvchidir», dedik. (Rasululloh ﷺ): «Bandaning Robbi bilan munozara qilishidan (kuldim). U: ‹Ey Robbim! Sen meni zulmdan himoya qilmaganmiding?› deydi. (Alloh): ‹Ha, (himoya qilganman)›, deydi. U: ‹Men oʻz ustimdan oʻzimdan boshqa guvohni qabul qilmayman›, deydi. (Alloh): ‹Bugun oʻzingning oʻzing ustingdan guvoh boʻlishing va Kiromul-Kotibin (sharafli kotib farishtalar)ning guvoh boʻlishlari kifoya›, deydi. Soʻng uning ogʻziga muhr bosiladi va uning aʼzolariga: ‹Soʻzlanglar!› deyiladi. Shunda ular uning amallarini soʻzlaydi. Soʻng u bilan soʻzlash oʻrtasi (yana) ochib qoʻyiladi. Shunda u (aʼzolariga): ‹Yoʻqolinglar, gʻoyib boʻlinglar! Men sizlar uchun (himoyangizda) kurashardim›, deydi», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурида эдик. Шунда у зот кулиб: «Нима сабабдан кулаётганимни биласизларми?» дедилар. Биз: «Аллоҳ ва Унинг Расули яхши билувчидир», дедик. (Расулуллоҳ ﷺ): «Банданинг Робби билан мунозара қилишидан (кулдим). У: ‹Эй Роббим! Сен мени зулмдан ҳимоя қилмаганмидинг?› дейди. (Аллоҳ): ‹Ҳа, (ҳимоя қилганман)›, дейди. У: ‹Мен ўз устимдан ўзимдан бошқа гувоҳни қабул қилмайман›, дейди. (Аллоҳ): ‹Бугун ўзингнинг ўзинг устингдан гувоҳ бўлишинг ва Киромул-Котибин (шарафли котиб фаришталар)нинг гувоҳ бўлишлари кифоя›, дейди. Сўнг унинг оғзига муҳр босилади ва унинг аъзоларига: ‹Сўзланглар!› дейилади. Шунда улар унинг амалларини сўзлайди. Сўнг у билан сўзлаш ўртаси (яна) очиб қўйилади. Шунда у (аъзоларига): ‹Йўқолинглар, ғойиб бўлинглар! Мен сизлар учун (ҳимоянгизда) курашардим›, дейди», — дедилар.