وَعَنْ عَلِيٍّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِنَّ فِي الْجَنَّةِ لَمُجْتَمَعًا لِلْحُورِ الْعِينِ يَرْفَعْنَ بِأَصْوَاتٍ لَمْ تَسْمَعِ الْخَلَائِقُ مِثْلَهَا يَقُلْنَ: نَحْنُ الْخَالِدَاتُ فَلَا نَبِيدُ وَنَحْنُ النَّاعِمَاتُ فَلَا نَبْأَسُ وَنَحْنُ الرَّاضِيَاتُ فَلَا نَسْخَطُ طُوبَى لِمَنْ كانَ لنا وَكُنَّا لَهُ ". رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, jannatda hur ul-iyn (goʻzal koʻzli hurlar) uchun bir yigʻin (joy) bor, ular shunday ovozda kuylaydilarki, maxluqot ularning mislini eshitmagan», dedilar. U zot: «Ular: ‹Biz abadiylarmiz, fano boʻlmaymiz, biz neʼmatdagilarmiz, qiyinchilik koʻrmaymiz, biz roziligimizdagilarmiz, gʻazablanmaymiz. Bizga (egalik) qilgan va biz unga (tegishli) boʻlgan kishiga xush boʻlsin (tubo)›, deydilar», dedilar. Bu bobda Abu Hurayra, Abu Said va Anasdan ham (rivoyatlar) bor. Abu Iso aytdi: Alining hadisi gʻarib hadisdir.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, жаннатда ҳур ул-ийн (гўзал кўзли ҳурлар) учун бир йиғин (жой) бор, улар шундай овозда куйлайдиларки, махлуқот уларнинг мислини эшитмаган», дедилар. У зот: «Улар: ‹Биз абадийлармиз, фано бўлмаймиз, биз неъматдагилармиз, қийинчилик кўрмаймиз, биз розилигимиздагилармиз, ғазабланмаймиз. Бизга (эгалик) қилган ва биз унга (тегишли) бўлган кишига хуш бўлсин (тубо)›, дейдилар», дедилар. Бу бобда Абу Ҳурайра, Абу Саид ва Анасдан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо айтди: Алининг ҳадиси ғариб ҳадисдир.