وَعَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ: صَلَّيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةَ الْأُولَى ثُمَّ خَرَجَ إِلَى أَهْلِهِ وَخَرَجْتُ مَعَهُ فَاسْتَقْبَلَهُ وِلْدَانٌ فَجَعَلَ يَمْسَحُ خَدَّيْ أَحَدِهِمْ وَاحِدًا وَاحِدًا وَأَمَّا أَنَا فَمَسَحَ خَدِّي فَوَجَدْتُ لِيَدِهِ بردا وريحاً كَأَنَّمَا أَخْرَجَهَا مِنْ جُؤْنَةِ عَطَّارٍ. رَوَاهُ مُسْلِمٌ
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ bilan peshin namozini oʻqidim. Soʻng u zot oilalari tomon chiqdilar, men ham u zot bilan chiqdim. (Yoʻlda) bolalar u zotni qarshiladilar. U zot ularning har birining yuziga birma-bir (qoʻllarini) surta boshladilar. (Jobir) dedi: Menga kelsak, mening ham yuzimga surtdilar. (Jobir) dedi: Men u zotning qoʻllarida bir salqinlik yoki bir xushboʻylik sezdim, goʻyo uni attorning xushboʻylik solingan idishidan chiqargandek edi.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ билан пешин намозини ўқидим. Сўнг у зот оилалари томон чиқдилар, мен ҳам у зот билан чиқдим. (Йўлда) болалар у зотни қаршиладилар. У зот уларнинг ҳар бирининг юзига бирма-бир (қўлларини) сурта бошладилар. (Жобир) деди: Менга келсак, менинг ҳам юзимга суртдилар. (Жобир) деди: Мен у зотнинг қўлларида бир салқинлик ёки бир хушбўйлик сездим, гўё уни атторнинг хушбўйлик солинган идишидан чиқаргандек эди.