وَعَنْ أُمِّ سُلَيْمٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَأْتِيهَا فَيَقِيلُ عِنْدَهَا فَتَبْسُطُ نِطْعًا فَيَقِيلُ عَلَيْهِ وَكَانَ كَثِيرَ الْعَرَقِ فَكَانَتْ تَجْمَعُ عَرَقَهُ فَتَجْعَلُهُ فِي الطِّيبِ. فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَا أُمَّ سُلَيْمٍ مَا هَذَا؟» قَالَتْ: عَرَقُكَ نَجْعَلُهُ فِي طِيبِنَا وَهُوَ مِنْ أَطْيَبِ الطِّيبِ وَفِي رِوَايَةٍ قَالَتْ: يَا رَسُولَ اللَّهِ نَرْجُو بَرَكَتَهُ لِصِبْيَانِنَا قَالَ: «أصبت» . مُتَّفق عَلَيْهِ
Ummu Sulaym (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ uning oldiga kelib, unikida qaylula qilar (tushlik vaqtida dam olar) edilar. (Ummu Sulaym) u zotga bir charm (terilik) yozar, u zot esa uning ustida qaylula qilar edilar. U zot koʻp terlardilar. (Ummu Sulaym) u zotning terlarini yigʻib, atir va shishalarga solib qoʻyar edi. Nabiy ﷺ: «Yo Ummu Sulaym, bu nima?» — dedilar. U: «Bu sizning teringiz, men uni oʻz atirimga qoʻshaman», — dedi.Умму Сулайм (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ унинг олдига келиб, уникида қайлула қилар (тушлик вақтида дам олар) эдилар. (Умму Сулайм) у зотга бир чарм (терилик) ёзар, у зот эса унинг устида қайлула қилар эдилар. У зот кўп терлардилар. (Умму Сулайм) у зотнинг терларини йиғиб, атир ва шишаларга солиб қўяр эди. Набий ﷺ: «Ё Умму Сулайм, бу нима?» — дедилар. У: «Бу сизнинг терингиз, мен уни ўз атиримга қўшаман», — деди.