Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Uhud kuni Rasululloh ﷺ ning oldingi tishi singan va boshlari yorilgan edi. U zot yuzlaridan qonni artar va: «Oʻz Paygʻambarini yaralab, tishini sindirgan qavm, u esa ularni Allohga (iymonga) chorlab turgan bir holda, qanday najot topadi?», — der edilar. Shunda Alloh azza va jalla: {Bu ishda sening qoʻlingda hech narsa yoʻq} (Oli Imron 128) (oyatini) nozil qildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Уҳуд куни Расулуллоҳ ﷺ нинг олдинги тиши синган ва бошлари ёрилган эди. У зот юзларидан қонни артар ва: «Ўз Пайғамбарини яралаб, тишини синдирган қавм, у эса уларни Аллоҳга (иймонга) чорлаб турган бир ҳолда, қандай нажот топади?», — дер эдилар. Шунда Аллоҳ азза ва жалла: {Бу ишда сенинг қўлингда ҳеч нарса йўқ} (Оли Имрон 128) (оятини) нозил қилди.