وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: غَزَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنا على نَاضِح لنا قَدْ أَعْيَا فَلَا يَكَادُ يَسِيرُ فَتَلَاحَقَ بِيَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لي مَا لبعيرك قلت: قدعيي فَتَخَلَّفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فزجره ودعا لَهُ فَمَا زَالَ بَيْنَ يَدَيِ الْإِبِلِ قُدَّامَهَا يسير فَقَالَ لي كَيفَ ترى بعيرك قَالَ قُلْتُ بِخَيْرٍ قَدْ أَصَابَتْهُ بَرَكَتُكَ قَالَ أَفَتَبِيعُنِيهِ بِوُقِيَّةٍ. فَبِعْتُهُ عَلَى أَنَّ لِي فَقَارَ ظَهْرِهِ حَتَّى الْمَدِينَةِ فَلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ غَدَوْتُ عَلَيْهِ بِالْبَعِيرِ فَأَعْطَانِي ثمنَهُ وردَّهُ عَليّ. مُتَّفق عَلَيْهِ
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Allohning Rasuli ﷺ bilan birga bir gʻazotda qatnashdim. Paygʻambar ﷺ meni (yoʻlda) — men sugʻorish uchun ishlatiladigan tuyamizga mingan holatda — uchratdi; u (tuya) shu qadar charchagan ediki, deyarli yura olmasdi. Paygʻambar ﷺ menga: «Tuyaga nima boʻldi?» — dedi. Men: «U charchadi», — dedim. Bas, Allohning Rasuli ﷺ uning orqasidan (kelib), uni (sekin) jerkidi va uning haqiga duo qildi; shunda u boshqa tuyalardan oʻzib, ularning oldiga oʻta boshladi. Soʻng u zot menga: «Tuyangni (endi) qanday topyapsan?» — dedi. Men: «Uni juda yaxshi (holatda) topyapman — u sizning duoyingizni oldi», — dedim. U zot: «Uni menga sotasanmi?» — dedi. Men — bu bizning yagona sugʻorish tuyamiz boʻlsa ham — (rad etishdan) uyaldim; shuning uchun: «Ha», — dedim. U zot: «Unday boʻlsa, uni menga sot», — dedi. Men uni — to Madinaga yetgunimcha unga minib turishim sharti bilan — sotdim. Soʻng men: «Yo Allohning Paygʻambari! Men kuyovman», — dedim va u zotdan — uyimga (oldinroq) borishimga ruxsat berishini — soʻradim. U zot menga ruxsat berdi va men — odamlardan oldin — Madinaga yetib bordim; u yerda men amakimni uchratdim, u mendan tuya haqida soʻradi va men unga (bu haqda) hammasini aytdim, u esa meni buning uchun koyidi. Men Allohning Rasuli ﷺ dan ruxsat soʻraganimda, u zot mendan — boker (qiz) qizga uylandimmi yoki tul (turmush koʻrgan) ayolgami — deb soʻragan edi va men tul ayolga uylanganimni aytgandim. U zot: «Nega sen — sen bilan oʻynaydigan va sen u bilan oʻynaydigan — boker (qiz) qizga uylanmading?» — dedi. Men: «Yo Rasululloh! Otam vafot etdi (yoki shahid boʻldi) va mening baʼzi yosh singillarim bor; shuning uchun men — ularga odob oʻrgatmaydigan va ularga xizmat qilmaydigan — ular kabi yosh qizga uylanishni — maʼqul koʻrmadim. Bas, men — ularga xizmat qilsin va ularga odob oʻrgatsin deb — tul ayolga uylandim», — dedim. Allohning Rasuli ﷺ Madinaga yetib kelganida, men ertasiga tuyani u zotga (olib) keldim va u zot menga uning narxini berdi hamda tuyaning oʻzini (ham) menga berdi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен Аллоҳнинг Расули ﷺ билан бирга бир ғазотда қатнашдим. Пайғамбар ﷺ мени (йўлда) — мен суғориш учун ишлатиладиган туямизга минган ҳолатда — учратди; у (туя) шу қадар чарчаган эдики, деярли юра олмасди. Пайғамбар ﷺ менга: «Туяга нима бўлди?» — деди. Мен: «У чарчади», — дедим. Бас, Аллоҳнинг Расули ﷺ унинг орқасидан (келиб), уни (секин) жеркиди ва унинг ҳақига дуо қилди; шунда у бошқа туялардан ўзиб, уларнинг олдига ўта бошлади. Сўнг у зот менга: «Туянгни (энди) қандай топяпсан?» — деди. Мен: «Уни жуда яхши (ҳолатда) топяпман — у сизнинг дуойингизни олди», — дедим. У зот: «Уни менга сотасанми?» — деди. Мен — бу бизнинг ягона суғориш туямиз бўлса ҳам — (рад этишдан) уялдим; шунинг учун: «Ҳа», — дедим. У зот: «Ундай бўлса, уни менга сот», — деди. Мен уни — то Мадинага етгунимча унга миниб туришим шарти билан — сотдим. Сўнг мен: «Ё Аллоҳнинг Пайғамбари! Мен куёвман», — дедим ва у зотдан — уйимга (олдинроқ) боришимга рухсат беришини — сўрадим. У зот менга рухсат берди ва мен — одамлардан олдин — Мадинага етиб бордим; у ерда мен амакимни учратдим, у мендан туя ҳақида сўради ва мен унга (бу ҳақда) ҳаммасини айтдим, у эса мени бунинг учун койиди. Мен Аллоҳнинг Расули ﷺ дан рухсат сўраганимда, у зот мендан — бокер (қиз) қизга уйландимми ёки тул (турмуш кўрган) аёлгами — деб сўраган эди ва мен тул аёлга уйланганимни айтгандим. У зот: «Нега сен — сен билан ўйнайдиган ва сен у билан ўйнайдиган — бокер (қиз) қизга уйланмадинг?» — деди. Мен: «Ё Расулуллоҳ! Отам вафот этди (ёки шаҳид бўлди) ва менинг баъзи ёш сингилларим бор; шунинг учун мен — уларга одоб ўргатмайдиган ва уларга хизмат қилмайдиган — улар каби ёш қизга уйланишни — маъқул кўрмадим. Бас, мен — уларга хизмат қилсин ва уларга одоб ўргацин деб — тул аёлга уйландим», — дедим. Аллоҳнинг Расули ﷺ Мадинага етиб келганида, мен эртасига туяни у зотга (олиб) келдим ва у зот менга унинг нархини берди ҳамда туянинг ўзини (ҳам) менга берди.