(al-Qosim ibn Muhammad aytdi:) Oisha (roziyallohu anho): «Voy boshim!» dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «U (oʻ lim) men tirik (boʻ lgan) paytda (yuz bersa), men sen uchun magʻ firat soʻ rab, sen uchun duo qilar edim» dedilar. Oisha: «Voy, shoʻrim qurisin! Allohga qasamki, men seni mening oʻ limimni yaxshi koʻ rsang kerak deb oʻ ylayman; agar shunday boʻ lsa (men oʻ lsam), sen kuningning oxiri (oʻ sha kunning oxirida) zavjalaringdan baʼzisi bilan kelin-kuyov (boʻ lib) qoladigan eding» dedi. Paygʻambar ﷺ: «Yoʻq, (aslida) men ‹voy boshim!› (deyishga haqliroqman). Men Abu Bakr va uning oʻ gʻ liga (kishi) yuborib, (xalifalik haqida) ahd (vasiyat) qilishni — (keyin) gapiruvchilar gapirmasligi yoki tama qiluvchilar tama qilmasligi uchun — niyat qilgan edim; soʻng: ‹Alloh (bundan boshqasini) inkor qiladi va moʻminlar (boshqasini) daf qiladi — yoki: Alloh daf qiladi va moʻminlar inkor qiladi› dedim» dedilar.(ал-Қосим ибн Муҳаммад айтди:) Оиша (розияллоҳу анҳо): «Вой бошим!» деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «У (ў лим) мен тирик (бў лган) пайтда (юз берса), мен сен учун мағ фират сў раб, сен учун дуо қилар эдим» дедилар. Оиша: «Вой, шўрим қурисин! Аллоҳга қасамки, мен сени менинг ў лимимни яхши кў рсанг керак деб ў йлайман; агар шундай бў лса (мен ў лсам), сен кунингнинг охири (ў ша куннинг охирида) завжаларингдан баъзиси билан келин-куёв (бў либ) қоладиган эдинг» деди. Пайғамбар ﷺ: «Йўқ, (аслида) мен ‹вой бошим!› (дейишга ҳақлироқман). Мен Абу Бакр ва унинг ў ғ лига (киши) юбориб, (халифалик ҳақида) аҳд (васият) қилишни — (кейин) гапирувчилар гапирмаслиги ёки тама қилувчилар тама қилмаслиги учун — ният қилган эдим; сўнг: ‹Аллоҳ (бундан бошқасини) инкор қилади ва мўминлар (бошқасини) даф қилади — ёки: Аллоҳ даф қилади ва мўминлар инкор қилади› дедим» дедилар.