(al-Qosim ibn Muhammad aytdi: Oisha (roziyallohu anho): «Voy boshim!» dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Agar bu (sening oʻliming) men tirik ekanimda boʻlsa, men sen uchun istigʻfor aytaman va senga duo qilaman», dedilar. Oisha: «Voy, ulim (musibatim)! Vallohi, men seni mening oʻlimimni istasang kerak deb oʻylayman; agar shunday boʻlsa, sen kuningning oxirini zavjalaringdan biri bilan (kelin qilib) oʻtkazgan boʻlarding!» dedi. Paygʻambar ﷺ: «Yoʻq, balki men (aytaman): ‹Voy boshim!› Men Abu Bakr va uning oʻgʻliga (odam) yuborib, (xalifalik haqida) ahd (vasiyat) qilishni — gapiruvchilar (boshqa narsa) gapirmasin yoki orzu qiluvchilar (xalifalikni) orzu qilmasin (deb) — niyat qildim (yoki: istadim)», dedilar. Soʻng (U zot) aytdilar: «Alloh (Abu Bakrdan boshqasini) rad etadi, muʼminlar (ham) qaytaradi; yoki: Alloh qaytaradi, muʼminlar rad etadi.»)(ал-Қосим ибн Муҳаммад айтди: Оиша (розияллоҳу анҳо): «Вой бошим!» деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Агар бу (сенинг ўлиминг) мен тирик эканимда бўлса, мен сен учун истиғфор айтаман ва сенга дуо қиламан», дедилар. Оиша: «Вой, улим (мусибатим)! Валлоҳи, мен сени менинг ўлимимни истасанг керак деб ўйлайман; агар шундай бўлса, сен кунингнинг охирини завжаларингдан бири билан (келин қилиб) ўтказган бўлардинг!» деди. Пайғамбар ﷺ: «Йўқ, балки мен (айтаман): ‹Вой бошим!› Мен Абу Бакр ва унинг ўғлига (одам) юбориб, (халифалик ҳақида) аҳд (васият) қилишни — гапирувчилар (бошқа нарса) гапирмасин ёки орзу қилувчилар (халифаликни) орзу қилмасин (деб) — ният қилдим (ёки: истадим)», дедилар. Сўнг (У зот) айтдилар: «Аллоҳ (Абу Бакрдан бошқасини) рад этади, муъминлар (ҳам) қайтаради; ёки: Аллоҳ қайтаради, муъминлар рад этади.»)