Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U tahorat (suvi)ni soʻradi-da: «Men Rasululloh ﷺ ning shunday deyayotganlarini eshitdim: ‹Qaysi bir musulmon kishiga farz namoz hozir boʻlsa (vaqti kelsa)-da, u uning tahoratini, xushuʼ(huzur-xushuʼ)ini va rukuʼini goʻzal qilsa, albatta u oʻzidan oldingi gunohlarga kafforat boʻladi — toki u katta (gunoh) qilmagan boʻlsa —; va bu — butun zamonda (har doim) shunday›», dedi.Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У таҳорат (суви)ни сўради-да: «Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деяётганларини эшитдим: ‹Қайси бир мусулмон кишига фарз намоз ҳозир бўлса (вақти келса)-да, у унинг таҳоратини, хушуъ(ҳузур-хушуъ)ини ва рукуъини гўзал қилса, албатта у ўзидан олдинги гуноҳларга каффорат бўлади — токи у катта (гуноҳ) қилмаган бўлса —; ва бу — бутун замонда (ҳар доим) шундай›», деди.