عَن سَمُرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ تَوَضَّأَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَبِهَا وَنِعْمَتْ وَمَنِ اغْتَسَلَ فَالْغُسْلُ أَفْضَلُ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُد وَالتِّرْمِذِيّ وَالنَّسَائِيّ والدارمي
Samura ibn Jundab (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Kim juma kuni tahorat qilsa, bu yaxshi va neʼmatdir; kim gʻusl qilsa, gʻusl afzaldir», dedilar. Abu Iso aytdi: Samuraning hadisi hasan hadisdir. Uni Qatodaning ashoblaridan baʼzilari Qatodadan, u Hasandan, u Samura ibn Jundabdan rivoyat qilgan; baʼzilari esa uni Qatodadan, u Hasandan, u Nabiy ﷺdan mursal qilib rivoyat qilgan. Nabiy ﷺning ashoblaridan boʻlgan ahli ilm va ulardan keyingilar huzurida amal shunga binoandir; ular juma kuni gʻusl qilishni ixtiyor qilganlar va juma kuni tahorat gʻusl oʻrnida kifoya qiladi deb bilganlar. Shofeiy aytdi: Nabiy ﷺning juma kuni gʻusl qilishga buyurganlari vujub uchun emas, ixtiyor uchun ekanligiga dalolat qiladigan narsalardan biri Umarning hadisidir; u Usmonga: «Tahorat ham-a? Holbuki sen Rasululloh ﷺ juma kuni gʻusl qilishga buyurganlarini bilasan», degan edi. Agar ikkovlari uning buyrugʻi ixtiyor uchun emas, vujub uchun ekanligini bilganlarida, Umar Usmonni qaytarib: ‹Qaytib borib, gʻusl qil› demasdan qoʻyib yubormas edi va Usmondan, uning ilmi bilan birga, bu (hukm) yashirin qolmas edi. Lekin bu hadis juma kuni gʻusl qilishda kishi uchun vojib boʻlmagan fazl borligiga dalolat qildi.Самура ибн Жундаб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Ким жума куни таҳорат қилса, бу яхши ва неъматдир; ким ғусл қилса, ғусл афзалдир», дедилар. Абу Исо айтди: Самуранинг ҳадиси ҳасан ҳадисдир. Уни Қатоданинг ашобларидан баъзилари Қатодадан, у Ҳасандан, у Самура ибн Жундабдан ривоят қилган; баъзилари эса уни Қатодадан, у Ҳасандан, у Набий ﷺдан мурсал қилиб ривоят қилган. Набий ﷺнинг ашобларидан бўлган аҳли илм ва улардан кейингилар ҳузурида амал шунга биноандир; улар жума куни ғусл қилишни ихтиёр қилганлар ва жума куни таҳорат ғусл ўрнида кифоя қилади деб билганлар. Шофеий айтди: Набий ﷺнинг жума куни ғусл қилишга буюрганлари вужуб учун эмас, ихтиёр учун эканлигига далолат қиладиган нарсалардан бири Умарнинг ҳадисидир; у Усмонга: «Таҳорат ҳам-а? Ҳолбуки сен Расулуллоҳ ﷺ жума куни ғусл қилишга буюрганларини биласан», деган эди. Агар икковлари унинг буйруғи ихтиёр учун эмас, вужуб учун эканлигини билганларида, Умар Усмонни қайтариб: ‹Қайтиб бориб, ғусл қил› демасдан қўйиб юбормас эди ва Усмондан, унинг илми билан бирга, бу (ҳукм) яширин қолмас эди. Лекин бу ҳадис жума куни ғусл қилишда киши учун вожиб бўлмаган фазл борлигига далолат қилди.