HadislarҲадисларPaygʻambarlar vorislariПайғамбарлар ворислари
Mishkot ul-masobih · HadisМишкот ул-масобиҳ · Ҳадис1012Bob 19:Боб 19: Namozdan keyingi zikr — 3-boʻlimНамоздан кейинги зикр — 3-бўлимبَابُ مَا لَا يَجُوزُ مِنَ الْعَمَلِ فِي الصَّلَاةِ وَمَا يُبَاحُ مِنْهُ - الفصل الثالث

وَعَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ: قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمِعْنَاهُ يَقُولُ: «أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ» ثُمَّ قَالَ: «أَلْعَنُكَ بِلَعْنَةِ اللَّهِ» ثَلَاثًا وَبَسَطَ يَدَهُ كَأَنَّهُ يَتَنَاوَلُ شَيْئًا فَلَمَّا فَرَغَ مِنَ الصَّلَاةِ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ سَمِعْنَاكَ تَقُولُ فِي الصَّلَاةِ شَيْئًا لَمْ نَسْمَعْكَ تَقُولُهُ قَبْلَ ذَلِكَ وَرَأَيْنَاكَ بَسَطْتَ يَدَكَ قَالَ: " إِنَّ عَدُوَّ اللَّهِ إِبْلِيسَ جَاءَ بِشِهَابٍ مِنْ نَارٍ لِيَجْعَلَهُ فِي وَجْهِي فَقُلْتُ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ. ثُمَّ قُلْتُ: أَلْعَنُكَ بِلَعْنَةِ اللَّهِ التَّامَّةِ فَلَمْ يَسْتَأْخِرْ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ أَرَدْتُ أَخْذَهُ وَاللَّهِ لَوْلَا دَعْوَةُ أَخِينَا سُلَيْمَانَ لَأَصْبَحَ مُوثَقًا يَلْعَبُ بِهِ وِلْدَانُ أَهْلِ الْمَدِينَة. رَوَاهُ مُسلم

Abud-Dardo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ (namozga) turdilar, biz u zotning: «Sendan Allohga panoh tilayman», — deganlarini eshitdik. Soʻng: «Seni Allohning laʼnati bilan laʼnatlayman», — deb uch marta aytdilar va goʻyo bir narsani ushlayotgandek qoʻllarini choʻzdilar. Namozdan boʻshaganlarida biz: «Yo Rasululloh! Biz Sizning namozda bundan oldin aytayotganingizni eshitmagan bir narsani aytayotganingizni eshitdik va qoʻlingizni choʻzganingizni koʻrdik», — dedik. U zot: «Allohning dushmani Iblis menga yuzimga otmoqchi boʻlib bir uchqun olovni keltirdi. Men: ‹Sendan Allohga panoh tilayman›, — deb uch marta aytdim, soʻng: ‹Seni Allohning toʻla laʼnati bilan laʼnatlayman›, — dedim, lekin u uch marotabada ham orqaga chekinmadi. Soʻng uni ushlamoqchi boʻldim. Allohga qasamki, agar birodarim Sulaymonning duosi boʻlmaganida edi, u bogʻlangan holda qolib, Madina ahli bolalari u bilan oʻynagan boʻlardi», — dedilar.Абуд-Дардо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ (намозга) турдилар, биз у зотнинг: «Сендан Аллоҳга паноҳ тилайман», — деганларини эшитдик. Сўнг: «Сени Аллоҳнинг лаънати билан лаънатлайман», — деб уч марта айтдилар ва гўё бир нарсани ушлаётгандек қўлларини чўздилар. Намоздан бўшаганларида биз: «Ё Расулуллоҳ! Биз Сизнинг намозда бундан олдин айтаётганингизни эшитмаган бир нарсани айтаётганингизни эшитдик ва қўлингизни чўзганингизни кўрдик», — дедик. У зот: «Аллоҳнинг душмани Иблис менга юзимга отмоқчи бўлиб бир учқун оловни келтирди. Мен: ‹Сендан Аллоҳга паноҳ тилайман›, — деб уч марта айтдим, сўнг: ‹Сени Аллоҳнинг тўла лаънати билан лаънатлайман›, — дедим, лекин у уч маротабада ҳам орқага чекинмади. Сўнг уни ушламоқчи бўлдим. Аллоҳга қасамки, агар биродарим Сулаймоннинг дуоси бўлмаганида эди, у боғланган ҳолда қолиб, Мадина аҳли болалари у билан ўйнаган бўларди», — дедилар.