Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Uch payt bor ediki, Rasululloh ﷺ bizni shu paytlarda namoz oʻqishimizdan yoki oʻliklarimizni dafn etishimizdan qaytarar edilar: quyosh nur sochib chiqayotgan paytdan to u koʻtarilgunicha; tik tushlik chogʻida quyosh osmon oʻrtasida turgan paytdan to u ogʻgunicha; quyosh botishga moyil boʻlgan paytdan to u botgunicha», dedi — yoki u aytganidek.Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Уч пайт бор эдики, Расулуллоҳ ﷺ бизни шу пайтларда намоз ўқишимиздан ёки ўликларимизни дафн этишимиздан қайтарар эдилар: қуёш нур сочиб чиқаётган пайтдан то у кўтарилгунича; тик тушлик чоғида қуёш осмон ўртасида турган пайтдан то у оғгунича; қуёш ботишга мойил бўлган пайтдан то у ботгунича», деди — ёки у айтганидек.