وَعَن عمرَان بن حُصَيْن: أَنَّهُ سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ صَلَاةِ الرَّجُلِ قَاعِدًا. قَالَ: «إِنْ صَلَّى قَائِمًا فَهُوَ أَفْضَلُ وَمَنْ صَلَّى قَاعِدًا فَلَهُ نِصْفُ أَجْرِ الْقَائِمِ وَمَنْ صَلَّى نَائِمًا فَلَهُ نصف أجل الْقَاعِد» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi — u bavosir (gemorroy) kasalligiga giriftor edi: Men Rasululloh ﷺ dan kishining oʻtirgan holda namoz oʻqishi haqida soʻradim. U zot: «Agar (kishi) tik turgan holda namoz oʻqisa, (bu) yaxshiroq; oʻtirgan holda namoz oʻqigan kishi tik turib oʻqigan (kishi)ning savobining yarmiga (erishadi); yonboshlab namoz oʻqigan kishi esa oʻtirib oʻqigan (kishi)ning savobining yarmiga (erishadi)», — dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади — у бавосир (геморрой) касаллигига гирифтор эди: Мен Расулуллоҳ ﷺ дан кишининг ўтирган ҳолда намоз ўқиши ҳақида сўрадим. У зот: «Агар (киши) тик турган ҳолда намоз ўқиса, (бу) яхшироқ; ўтирган ҳолда намоз ўқиган киши тик туриб ўқиган (киши)нинг савобининг ярмига (эришади); ёнбошлаб намоз ўқиган киши эса ўтириб ўқиган (киши)нинг савобининг ярмига (эришади)», — дедилар.