وَعَن سَالم بن أبي الْجَعْد قَالَ: قَالَ رَجُلٌ مِنْ خُزَاعَةَ: لَيْتَنِي صَلَّيْتُ فَاسْتَرَحْتُ فَكَأَنَّهُمْ عَابُوا ذَلِكَ عَلَيْهِ فَقَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُول: «أَقِمِ الصَّلَاةَ يَا بِلَالُ أَرِحْنَا بِهَا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Abdulloh ibn Muhammad ibnul Hanafiyya (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Men va otam ansorlardan boʻlgan bir qudamizning oldiga uni borib koʻrgani joʻnadik. Namoz vaqti kirib qoldi. U oʻz ahlidan biriga: «Ey joriya, menga tahorat suvi keltirgin, namoz oʻqib rohatlansam», dedi. (Rovi) aytdi: Biz buni uning aybi deb hisobladik. Shunda u: «Men Rasululloh ﷺ: ‹Tur, ey Bilol, iqomat ayt, bizni namoz bilan rohatlantir› deyayotganlarini eshitganman», dedi.Абдуллоҳ ибн Муҳаммад ибнул Ҳанафийя (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Мен ва отам ансорлардан бўлган бир қудамизнинг олдига уни бориб кўргани жўнадик. Намоз вақти кириб қолди. У ўз аҳлидан бирига: «Эй жория, менга таҳорат суви келтиргин, намоз ўқиб роҳатлансам», деди. (Рови) айтди: Биз буни унинг айби деб ҳисобладик. Шунда у: «Мен Расулуллоҳ ﷺ: ‹Тур, эй Билол, иқомат айт, бизни намоз билан роҳатлантир› деяётганларини эшитганман», деди.