Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U dedi: «Nabiy ﷺ meni bir hojat (yumush) uchun yubordilar. Men qaytib kelsam, u zot ulovlari ustida sharq tomonga qarab namoz oʻqiyotgan edilar; sajdani rukuʼdan pastroq qilar edilar». (Abu Iso) aytdi: Bu bobda Anas, Ibn Umar, Abu Said va Omir ibn Rabiʼadan ham (rivoyatlar) bor. Abu Iso aytdi: Jobirning hadisi hasan sahih hadisdir; bu hadis Jobirdan bir necha yoʻl bilan rivoyat qilingan. Ilm ahlining umumiy (koʻpchiligi) nazdida shunga amal qilinadi, ular orasida ixtilof borligini bilmaymiz. Ular kishining ulovi ustida — yuzi qiblaga qarasinmi yoki boshqa tomongami — nafl namozini oʻqishida hech qanday eʼtiroz koʻrmaydilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У деди: «Набий ﷺ мени бир ҳожат (юмуш) учун юбордилар. Мен қайтиб келсам, у зот уловлари устида шарқ томонга қараб намоз ўқиётган эдилар; саждани рукуъдан пастроқ қилар эдилар». (Абу Исо) айтди: Бу бобда Анас, Ибн Умар, Абу Саид ва Омир ибн Рабиъадан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо айтди: Жобирнинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир; бу ҳадис Жобирдан бир неча йўл билан ривоят қилинган. Илм аҳлининг умумий (кўпчилиги) наздида шунга амал қилинади, улар орасида ихтилоф борлигини билмаймиз. Улар кишининг улови устида — юзи қиблага қарасинми ёки бошқа томонгами — нафл намозини ўқишида ҳеч қандай эътироз кўрмайдилар.