حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ، قَالَ أَخْبَرَنَا نَافِعُ بْنُ عُمَرَ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَلَّى صَلاَةَ الْكُسُوفِ، فَقَامَ فَأَطَالَ الْقِيَامَ، ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ، ثُمَّ قَامَ فَأَطَالَ الْقِيَامَ، ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ ثُمَّ رَفَعَ، ثُمَّ سَجَدَ فَأَطَالَ السُّجُودَ، ثُمَّ رَفَعَ، ثُمَّ سَجَدَ فَأَطَالَ السُّجُودَ، ثُمَّ قَامَ فَأَطَالَ الْقِيَامَ ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ ثُمَّ رَفَعَ فَأَطَالَ الْقِيَامَ ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ ثُمَّ رَفَعَ فَسَجَدَ فَأَطَالَ السُّجُودَ، ثُمَّ رَفَعَ، ثُمَّ سَجَدَ فَأَطَالَ السُّجُودَ ثُمَّ انْصَرَفَ فَقَالَ " قَدْ دَنَتْ مِنِّي الْجَنَّةُ حَتَّى لَوِ اجْتَرَأْتُ عَلَيْهَا لَجِئْتُكُمْ بِقِطَافٍ مِنْ قِطَافِهَا، وَدَنَتْ مِنِّي النَّارُ حَتَّى قُلْتُ أَىْ رَبِّ وَأَنَا مَعَهُمْ فَإِذَا امْرَأَةٌ ـ حَسِبْتُ أَنَّهُ قَالَ ـ تَخْدِشُهَا هِرَّةٌ قُلْتُ مَا شَأْنُ هَذِهِ قَالُوا حَبَسَتْهَا حَتَّى مَاتَتْ جُوعًا، لاَ أَطْعَمَتْهَا، وَلاَ أَرْسَلَتْهَا تَأْكُلُ ". قَالَ نَافِعٌ حَسِبْتُ أَنَّهُ قَالَ " مِنْ خَشِيشِ أَوْ خُشَاشِ الأَرْضِ ".
Asmoʼ bint Abu Bakr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ bir kuni (quyosh) tutilishi namozini oʻqidilar. U zot uzoq vaqt (tik) turdilar, soʻng uzun rukuʼ qildilar. Soʻng yana tik turdilar va uzoq vaqt turaverdilar, soʻng uzun rukuʼ qildilar, soʻng tik turdilar, soʻng uzun sajda qildilar, soʻng boshlarini koʻtarib, (yana) uzun sajda qildilar. Soʻng uzoq vaqt (tik) turdilar, soʻng uzun rukuʼ qildilar, soʻng yana tik turib uzoq vaqt turaverdilar, soʻng uzun rukuʼ qildilar, soʻng tik turdilar, soʻng uzun sajda qildilar, soʻng boshlarini koʻtarib (yana) uzun sajda qildilar. Namozni tugatgach, u zot: «Jannat menga shunchalik yaqinlashdiki, agar jurʼat qilganimda, undan bir shingil (mevani) sizlarga uzib olar edim; doʻzax ham menga shunchalik yaqinlashdiki, men: ‹Ey Robbim, men ham shu odamlar (jumlasidan) boʻlamanmi?› — dedim. Soʻng bir ayolni koʻrdim — uni bir mushuk tirnoqlari bilan tirnab yaralayotgan edi. (Bu haqda) soʻralganida, u ayol mushukni — to u ochlikdan oʻlguncha — qamab qoʻygani, uni na boqgani, na (oʻzi ovqat topsin deb) qoʻyib yuborgani aytildi», — dedilar.Асмў бинт Абу Бакр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ бир куни (қуёш) тутилиши намозини ўқидилар. У зот узоқ вақт (тик) турдилар, сўнг узун рукуъ қилдилар. Сўнг яна тик турдилар ва узоқ вақт туравердилар, сўнг узун рукуъ қилдилар, сўнг тик турдилар, сўнг узун сажда қилдилар, сўнг бошларини кўтариб, (яна) узун сажда қилдилар. Сўнг узоқ вақт (тик) турдилар, сўнг узун рукуъ қилдилар, сўнг яна тик туриб узоқ вақт туравердилар, сўнг узун рукуъ қилдилар, сўнг тик турдилар, сўнг узун сажда қилдилар, сўнг бошларини кўтариб (яна) узун сажда қилдилар. Намозни тугатгач, у зот: «Жаннат менга шунчалик яқинлашдики, агар журъат қилганимда, ундан бир шингил (мевани) сизларга узиб олар эдим; дўзах ҳам менга шунчалик яқинлашдики, мен: ‹Эй Роббим, мен ҳам шу одамлар (жумласидан) бўламанми?› — дедим. Сўнг бир аёлни кўрдим — уни бир мушук тирноқлари билан тирнаб яралаётган эди. (Бу ҳақда) сўралганида, у аёл мушукни — то у очликдан ўлгунча — қамаб қўйгани, уни на боқгани, на (ўзи овқат топсин деб) қўйиб юборгани айтилди», — дедилар.