Baroʼ ibn Ozib (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ Nahr kuni (Iyd-ul-azha) xutba qilib: «Bu kunimizda qilishimiz lozim boʻlgan birinchi narsa — namoz (oʻqish), soʻng qaytib (qurbonliklarimizni) soʻyish. Bas, kimki shunday qilsa, u bizning sunnatimizga koʻra amal qildi; kim namozdan oldin soʻydi, u — (oddiy) goʻsht, xolos — uni oilasiga taqdim etdi, u hech qaysi jihatdan qurbonlik hisoblanmaydi», — dedilar. Mening amakim Abu Burda ibn Niyor turib: «Yo Rasululloh, men qurbonlikni namozdan oldin soʻydim, lekin mening bir yosh urgʻochi echkim bor — u kattaroq qoʻydan yaxshiroq», — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Uni birinchisi oʻrniga soʻy; bunday echki sendan keyin hech kimga qurbonlik hisoblanmaydi», — dedilar.Барў ибн Озиб (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ Наҳр куни (Ийд-ул-азҳа) хутба қилиб: «Бу кунимизда қилишимиз лозим бўлган биринчи нарса — намоз (ўқиш), сўнг қайтиб (қурбонликларимизни) сўйиш. Бас, кимки шундай қилса, у бизнинг суннатимизга кўра амал қилди; ким намоздан олдин сўйди, у — (оддий) гўшт, холос — уни оиласига тақдим этди, у ҳеч қайси жиҳатдан қурбонлик ҳисобланмайди», — дедилар. Менинг амаким Абу Бурда ибн Ниёр туриб: «Ё Расулуллоҳ, мен қурбонликни намоздан олдин сўйдим, лекин менинг бир ёш урғочи эчким бор — у каттароқ қўйдан яхшироқ», — деди. Пайғамбар ﷺ: «Уни биринчиси ўрнига сўй; бундай эчки сендан кейин ҳеч кимга қурбонлик ҳисобланмайди», — дедилар.