حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ أَخْبَرَنِي زُبَيْدٌ، قَالَ سَمِعْتُ الشَّعْبِيَّ، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ فَقَالَ " إِنَّ أَوَّلَ مَا نَبْدَأُ مِنْ يَوْمِنَا هَذَا أَنْ نُصَلِّيَ، ثُمَّ نَرْجِعَ فَنَنْحَرَ، فَمَنْ فَعَلَ فَقَدْ أَصَابَ سُنَّتَنَا ".
Baroʼ ibn Ozib (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Paygʻambar ﷺ ning xutba qilayotgan holda shunday deganlarini eshitdim: «Bu kunda (Iyd-ul-azhaning birinchi kunida) qilinadigan birinchi ish — namoz (oʻqish)dir; namozdan qaytgach, biz qurbonliklarimizni (Alloh nomi bilan) soʻyamiz; kim shunday qilsa, u bizning sunnatimizga koʻra amal qilgan boʻladi», — dedilar.Барў ибн Озиб (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен Пайғамбар ﷺ нинг хутба қилаётган ҳолда шундай деганларини эшитдим: «Бу кунда (Ийд-ул-азҳанинг биринчи кунида) қилинадиган биринчи иш — намоз (ўқиш)дир; намоздан қайтгач, биз қурбонликларимизни (Аллоҳ номи билан) сўямиз; ким шундай қилса, у бизнинг суннатимизга кўра амал қилган бўлади», — дедилар.