Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U oʻz noiblariga shunday deb yozdi: «Mening nazdimda ishlaringizning eng muhimi namozdir. Kim uni saqlasa va unga rioya qilsa, dinini saqlagan boʻladi. Kim uni zoye qilsa, undan boshqasini battar zoye qiluvchidir». Soʻng u shunday deb yozdi: peshin namozini soya bir tirsak boʻlganda, toki har biringizning soyasi oʻzi baravar boʻlgunicha oʻqing; asr namozini quyosh baland, oppoq va tiniq turganida, otliq kishi quyosh botishidan oldin ikki yoki uch farsax yoʻl yura oladigan vaqtda oʻqing; shom namozini quyosh botganda oʻqing; xufton namozini shafaq gʻoyib boʻlganidan tunning uchdan biriga qadar oʻqing. Kim (namozni oʻqimay) uxlab qolsa, koʻzi uyqu koʻrmasin! Kim uxlab qolsa, koʻzi uyqu koʻrmasin! Kim uxlab qolsa, koʻzi uyqu koʻrmasin! Bomdod namozini yulduzlar koʻrinib, bir-biriga chirmashib turgan vaqtda oʻqing. Molik rivoyat qilgan.Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У ўз ноибларига шундай деб ёзди: «Менинг наздимда ишларингизнинг энг муҳими намоздир. Ким уни сақласа ва унга риоя қилса, динини сақлаган бўлади. Ким уни зое қилса, ундан бошқасини баттар зое қилувчидир». Сўнг у шундай деб ёзди: пешин намозини соя бир тирсак бўлганда, токи ҳар бирингизнинг сояси ўзи баравар бўлгунича ўқинг; аср намозини қуёш баланд, оппоқ ва тиниқ турганида, отлиқ киши қуёш ботишидан олдин икки ёки уч фарсах йўл юра оладиган вақтда ўқинг; шом намозини қуёш ботганда ўқинг; хуфтон намозини шафақ ғойиб бўлганидан туннинг учдан бирига қадар ўқинг. Ким (намозни ўқимай) ухлаб қолса, кўзи уйқу кўрмасин! Ким ухлаб қолса, кўзи уйқу кўрмасин! Ким ухлаб қолса, кўзи уйқу кўрмасин! Бомдод намозини юлдузлар кўриниб, бир-бирига чирмашиб турган вақтда ўқинг. Молик ривоят қилган.