وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُغِيرُ إِذَا طَلَعَ الْفَجْرُ وَكَانَ يَسْتَمِعُ الْأَذَانَ فَإِنْ سَمِعَ أَذَانًا أَمْسَكَ وَإِلَّا أَغَارَ فَسَمِعَ رَجُلًا يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «عَلَى الْفِطْرَةِ» ثُمَّ قَالَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «خَرَجْتَ من النَّار» فنظروا فَإِذا هُوَ راعي معزى. رَوَاهُ مُسلم
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ tong otganda hujum qilar edilar va azonga quloq solar edilar. Agar azon eshitsalar, (hujumdan) toʻxtar edilar, boʻlmasa hujum qilar edilar. Bir safar bir kishining: «Allohu akbar, Allohu akbar» deyayotganini eshitdilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «(U) fitrat (Islom) ustida ekan», — dedilar. Soʻng u: «Ashhadu an lo ilaha illalloh, ashhadu an lo ilaha illalloh» dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Sen oʻtdan (doʻzaxdan) chiqding», — dedilar. Soʻng qarashsa, u echki boquvchi (choʻpon) ekan.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ тонг отганда ҳужум қилар эдилар ва азонга қулоқ солар эдилар. Агар азон эшитсалар, (ҳужумдан) тўхтар эдилар, бўлмаса ҳужум қилар эдилар. Бир сафар бир кишининг: «Аллоҳу акбар, Аллоҳу акбар» деяётганини эшитдилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «(У) фитрат (Ислом) устида экан», — дедилар. Сўнг у: «Ашҳаду ан ло илаҳа иллаллоҳ, ашҳаду ан ло илаҳа иллаллоҳ» деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Сен ўтдан (дўзахдан) чиқдинг», — дедилар. Сўнг қарашса, у эчки боқувчи (чўпон) экан.