وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذا دخل الْمَسْجِد قَالَ: «أَعُوذُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ وَبِوَجْهِهِ الْكَرِيمِ وَسُلْطَانِهِ الْقَدِيمِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ» قَالَ: «فَإِذَا قَالَ ذَلِكَ قَالَ الشَّيْطَان حفظ مني سَائِر الْيَوْم» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Ismoil ibn Bishr ibn Mansur bizga hadis aytib, Abdurrahmon ibn Mahdiy bizga hadis aytib, u Abdulloh ibn al-Muborakdan, u Hayva ibn Shurayhdan rivoyat qiladi. U aytdi: «Men Uqba ibn Muslim bilan uchrashib, unga: ‹Menga shu xabar yetdiki, sen Abdulloh ibn Amr ibn al-Osdan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qilibsan: u zot masjidga kirganlarida: «Aʼuzu billahil-aziymi va bivajhihil-kariymi va sultonihil-qadiymi minash-shaytonir-rojiym (Quvilgan shaytondan ulugʻ Allohga, Uning karamli zotiga va azaliy saltanatiga panoh tilayman)», der edilar›, dedim. U: ‹Shu qadarmi?›, dedi. Men: ‹Ha›, dedim. U: ‹Kim shuni aytsa, shayton: «U mendan kun boʻyi saqlandi», deydi›, dedi».Исмоил ибн Бишр ибн Мансур бизга ҳадис айтиб, Абдурраҳмон ибн Маҳдий бизга ҳадис айтиб, у Абдуллоҳ ибн ал-Муборакдан, у Ҳайва ибн Шурайҳдан ривоят қилади. У айтди: «Мен Уқба ибн Муслим билан учрашиб, унга: ‹Менга шу хабар етдики, сен Абдуллоҳ ибн Амр ибн ал-Осдан, у Набий ﷺдан ривоят қилибсан: у зот масжидга кирганларида: «Аъузу биллаҳил-азийми ва биважҳиҳил-карийми ва султониҳил-қадийми минаш-шайтонир-рожийм (Қувилган шайтондан улуғ Аллоҳга, Унинг карамли зотига ва азалий салтанатига паноҳ тилайман)», дер эдилар›, дедим. У: ‹Шу қадарми?›, деди. Мен: ‹Ҳа›, дедим. У: ‹Ким шуни айтса, шайтон: «У мендан кун бўйи сақланди», дейди›, деди».