وَعَنِ الْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الصَّلَاةُ مَثْنَى مثنى تشهد فِي كل رَكْعَتَيْنِ وَتَخَشُّعٌ وَتَضَرُّعٌ وَتَمَسْكُنٌ ثُمَّ تُقْنِعُ يَدَيْكَ يَقُول ك تَرْفَعُهُمَا إِلَى رَبِّكَ مُسْتَقْبِلًا بِبُطُونِهِمَا وَجْهَكَ وَتَقُولُ يَا رَبِّ يَا رَبِّ وَمَنْ لَمْ يَفْعَلْ ذَلِكَ فَهُوَ كَذَا وَكَذَا» . وَفِي رِوَايَةٍ: «فَهُوَ خداج» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
Fazl ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Namoz ikki-ikki (rakaatdan)dir, har ikki rakaatda tashahhud oʻtirasan, xushuʼ qilasan, tazarruʼ (zorlanish) qilasan, miskinlik (kamtarlik) izhor qilasan va qoʻllaringni koʻtarasan» — ravi aytdi: ularni Robbingga koʻtarasan — «ichki (kaftli) tomonlarini yuzingga qaratgan holda hamda ‹Yo Rabbi, yo Rabbi› deysan. Kim shu (amal)ni qilmasa, u shunday va shundaydir», dedilar. Abu Iso aytdi: Ibn Muborakdan boshqasi bu hadisda: «Kim shu (amal)ni qilmasa, u (namoz) nuqsonlidir», dedi. Abu Iso aytdi: Men Muhammad ibn Ismoilning (Buxoriyning) shunday deyayotganini eshitdim: Shuʼba bu hadisni Abdurobbih ibn Saiddan rivoyat qilib, bir necha joyda xato qildi: «Anas ibn Abu Anasdan» dedi, holbuki u Imron ibn Abu Anasdir; va «Abdulloh ibn Horisdan» dedi, holbuki u Abdulloh ibn Nofeʼ ibn Amyodan, u Robiʼa ibn Horisdan (rivoyat qilgan)dir. Shuʼba yana: «Abdulloh ibn Horisdan, u Muttolibdan, u Paygʻambar ﷺdan» dedi, holbuki u Robiʼa ibn Horis ibn Abdulmuttolibdan, u Fazl ibn Abbosdan, u Paygʻambar ﷺdan (rivoyat qilgan)dir. Muhammad aytdi: Lays ibn Saʼdning hadisi, yaʼni Shuʼbaning hadisidan sahihroqdir.Фазл ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Намоз икки-икки (ракаатдан)дир, ҳар икки ракаатда ташаҳҳуд ўтирасан, хушуъ қиласан, тазарруъ (зорланиш) қиласан, мискинлик (камтарлик) изҳор қиласан ва қўлларингни кўтарасан» — рави айтди: уларни Роббингга кўтарасан — «ички (кафтли) томонларини юзингга қаратган ҳолда ҳамда ‹Ё Рабби, ё Рабби› дейсан. Ким шу (амал)ни қилмаса, у шундай ва шундайдир», дедилар. Абу Исо айтди: Ибн Муборакдан бошқаси бу ҳадисда: «Ким шу (амал)ни қилмаса, у (намоз) нуқсонлидир», деди. Абу Исо айтди: Мен Муҳаммад ибн Исмоилнинг (Бухорийнинг) шундай деяётганини эшитдим: Шуъба бу ҳадисни Абдуроббиҳ ибн Саиддан ривоят қилиб, бир неча жойда хато қилди: «Анас ибн Абу Анасдан» деди, ҳолбуки у Имрон ибн Абу Анасдир; ва «Абдуллоҳ ибн Ҳорисдан» деди, ҳолбуки у Абдуллоҳ ибн Нофеъ ибн Амёдан, у Робиъа ибн Ҳорисдан (ривоят қилган)дир. Шуъба яна: «Абдуллоҳ ибн Ҳорисдан, у Муттолибдан, у Пайғамбар ﷺдан» деди, ҳолбуки у Робиъа ибн Ҳорис ибн Абдулмуттолибдан, у Фазл ибн Аббосдан, у Пайғамбар ﷺдан (ривоят қилган)дир. Муҳаммад айтди: Лайс ибн Саъднинг ҳадиси, яъни Шуъбанинг ҳадисидан саҳиҳроқдир.