وَعَنْ عَبْدُ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا رَفَعَ ظَهْرَهُ مِنَ الرُّكُوعِ قَالَ: «سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَاوَاتِ وَمِلْءَ الْأَرْضِ وَمِلْءَ مَا شِئْتَ من شَيْء بعد» . رَوَاهُ مُسلم
Abdulloh ibn Abu Avfo (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi, u dedi: Rasululloh ﷺ rukuʼdan belini koʻtarganlarida: «Samiʼalloohu liman hamidah. Allohumma Robbanaa lakal hamdu milʼas-samaavaati va milʼal-arzi va milʼa maa shiʼta min shayʼin baʼd (Alloh Oʻziga hamd aytganni eshitdi. Ey Allohim, ey Robbimiz! Osmonlar toʻla, yer toʻla va undan keyin Sen istagan narsa toʻla hamd Senga boʻlsin)», derdilar.Абдуллоҳ ибн Абу Авфо (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади, у деди: Расулуллоҳ ﷺ рукуъдан белини кўтарганларида: «Самиъаллооҳу лиман ҳамидаҳ. Аллоҳумма Роббанаа лакал ҳамду милъас-самааваати ва милъал-арзи ва милъа маа шиъта мин шайъин баъд (Аллоҳ Ўзига ҳамд айтганни эшитди. Эй Аллоҳим, эй Роббимиз! Осмонлар тўла, ер тўла ва ундан кейин Сен истаган нарса тўла ҳамд Сенга бўлсин)», дердилар.