Jobir ibn Atik (roziyallohu anhu) xabar berishicha, Rasululloh ﷺ Abdulloh ibn Sobitni borib koʻrgani keldilar va uni (jon taslim qilish holatida) magʻlub boʻlgan holda topdilar. Rasululloh ﷺ uni baland ovozda chaqirdilar, ammo u javob bermadi. Shunda Rasululloh ﷺ {Innaa lillaahi wa innaa ilayhi roojiʼuun — Albatta, biz Allohnikimiz va albatta, biz Unga qaytguvchimiz} (Baqara 156), deb va: «Sen haqingda magʻlub boʻldik, ey Abur-Rabiʼ», dedilar. Shunda ayollar dod solib yigʻlay boshladilar va Ibn Atik ularni jim qildirmoqchi boʻldi. Rasululloh ﷺ: «Ularni qoʻyib bering. Vojib boʻlganda esa, hech bir yigʻlovchi yigʻlamasin», dedilar. Ular: «Vojib boʻlish nima, ey Rasululloh?» deb soʻradilar. U zot: «Oʻlim», dedilar. Uning qizi: «Allohga qasamki, men sen shahid boʻlishingni umid qilgan edim, chunki sen (jihod uchun) jihozingni tayyorlab boʻlgan eding», dedi. Rasululloh ﷺ: «Albatta, Alloh azza va jalla uning ajrini niyatiga qarab berdi. Sizlar shahidlikni nima deb hisoblaysizlar?» dedilar. Ular: «Alloh yoʻlida oʻldirilishni», dedilar. Rasululloh ﷺ: «Shahidlik Alloh yoʻlida oʻldirilishdan tashqari yettitadir: toʻunda oʻlgan kishi shahid, suvga choʻkkan shahid, biqin ogʻrigʻidan (zotuljanb) oʻlgan shahid, ich ketishdan oʻlgan shahid, yongʻinda oʻlgan shahid, vayrona ostida qolib oʻlgan shahid va tugʻruqda (homilasi bilan) oʻlgan ayol shahiddir», dedilar.Жобир ибн Атик (розияллоҳу анҳу) хабар беришича, Расулуллоҳ ﷺ Абдуллоҳ ибн Собитни бориб кўргани келдилар ва уни (жон таслим қилиш ҳолатида) мағлуб бўлган ҳолда топдилар. Расулуллоҳ ﷺ уни баланд овозда чақирдилар, аммо у жавоб бермади. Шунда Расулуллоҳ ﷺ {Иннаа лиллааҳи wа иннаа илайҳи роожиъуун — Албатта, биз Аллоҳникимиз ва албатта, биз Унга қайтгувчимиз} (Бақара 156), деб ва: «Сен ҳақингда мағлуб бўлдик, эй Абур-Рабиъ», дедилар. Шунда аёллар дод солиб йиғлай бошладилар ва Ибн Атик уларни жим қилдирмоқчи бўлди. Расулуллоҳ ﷺ: «Уларни қўйиб беринг. Вожиб бўлганда эса, ҳеч бир йиғловчи йиғламасин», дедилар. Улар: «Вожиб бўлиш нима, эй Расулуллоҳ?» деб сўрадилар. У зот: «Ўлим», дедилар. Унинг қизи: «Аллоҳга қасамки, мен сен шаҳид бўлишингни умид қилган эдим, чунки сен (жиҳод учун) жиҳозингни тайёрлаб бўлган эдинг», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалла унинг ажрини ниятига қараб берди. Сизлар шаҳидликни нима деб ҳисоблайсизлар?» дедилар. Улар: «Аллоҳ йўлида ўлдирилишни», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ: «Шаҳидлик Аллоҳ йўлида ўлдирилишдан ташқари еттитадир: тўунда ўлган киши шаҳид, сувга чўккан шаҳид, биқин оғриғидан (зотулжанб) ўлган шаҳид, ич кетишдан ўлган шаҳид, ёнғинда ўлган шаҳид, вайрона остида қолиб ўлган шаҳид ва туғруқда (ҳомиласи билан) ўлган аёл шаҳиддир», дедилар.