وَعَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ قَالَ: إِنَّ رَجُلًا جَاءَهُ الْمَوْتُ فِي زَمَنِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رجل: هيئا لَهُ مَاتَ وَلَمْ يُبْتَلَ بِمَرَضٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «وَيْحَكَ وَمَا يُدْرِيكَ لَوْ أَنَّ اللَّهَ ابْتَلَاهُ بِمَرَضٍ فَكَفَّرَ عَنهُ من سيئاته» . رَوَاهُ مَالك مُرْسلا
Yahyo ibn Saʼid (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ zamonlarida bir kishiga oʻlim keldi. Shunda bir kishi: «Unga xushxabar boʻlsin! U kasallik bilan sinalmasdan vafot etdi», dedi. Rasululloh ﷺ: «Voy senga! Sen nimani bilarding? Agar Alloh uni kasallik bilan sinaganida, u (kasallik) uning yomonliklariga kafforat boʻlardi-ku!» dedilar. Molik mursal shaklda rivoyat qilgan.Яҳё ибн Саъид (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ замонларида бир кишига ўлим келди. Шунда бир киши: «Унга хушхабар бўлсин! У касаллик билан синалмасдан вафот этди», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Вой сенга! Сен нимани билардинг? Агар Аллоҳ уни касаллик билан синаганида, у (касаллик) унинг ёмонликларига каффорат бўларди-ку!» дедилар. Молик мурсал шаклда ривоят қилган.