وَعَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يبْعَث عبد الله ابْن رَوَاحَةَ إِلَى يَهُودٍ فَيَخْرُصُ النَّخْلَ حِينَ يَطِيبُ قَبْلَ أَنْ يُؤْكَلَ مِنْهُ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ xurmolar pishay deb qolganda, ulardan yeyilishidan oldin Abdulloh ibn Ravohani yuborar edilar. U esa xurmoni chama bilan oʻlchab (xars qilib) chiqar edi. Soʻng yahudiylarni ixtiyorli qilar edi: ular xurmoni ana shu taxmin bilan oʻzlarida olib qolar yoki ana shu taxmin bilan ularga (musulmonlarga) topshirar edilar — toki mevalar yeyilishidan va boʻlinib ketishidan oldin zakot hisoblab chiqilsin.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ хурмолар пишай деб қолганда, улардан ейилишидан олдин Абдуллоҳ ибн Равоҳани юборар эдилар. У эса хурмони чама билан ўлчаб (харс қилиб) чиқар эди. Сўнг яҳудийларни ихтиёрли қилар эди: улар хурмони ана шу тахмин билан ўзларида олиб қолар ёки ана шу тахмин билан уларга (мусулмонларга) топширар эдилар — токи мевалар ейилишидан ва бўлиниб кетишидан олдин закот ҳисоблаб чиқилсин.