حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ، حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أُخْبِرْتُ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - أَنَّهَا قَالَتْ وَهِيَ تَذْكُرُ شَأْنَ خَيْبَرَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَبْعَثُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ رَوَاحَةَ إِلَى يَهُودِ خَيْبَرَ فَيَخْرِصُ النَّخْلَ حِينَ يَطِيبُ قَبْلَ أَنْ يُؤْكَلَ مِنْهُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u Xaybar voqeasini eslab turib shunday dedi: Nabiy ﷺ Abdulloh ibn Ravohani Xaybar yahudiylariga yuborar edilar, u esa xurmo pishib yetilgan paytda, undan hali yeyilmasdan oldin (hosilni) chamalab oʻlchardi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, у Хайбар воқеасини эслаб туриб шундай деди: Набий ﷺ Абдуллоҳ ибн Равоҳани Хайбар яҳудийларига юборар эдилар, у эса хурмо пишиб етилган пайтда, ундан ҳали ейилмасдан олдин (ҳосилни) чамалаб ўлчарди.