Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Baʼzi ansoriylar Rasululloh ﷺ dan (biror narsa) soʻradi va u zot ularga berdilar. Ular yana soʻradi va u zot yana berdilar. Soʻng ular yana soʻradi va u zot yana berdilar — to u zotning yonidagi (mol) tugaguncha. Soʻng u zot: «Menda biror narsa boʻlganda, men uni sizlardan (qizgʻanib) tutib qoʻymas edim. (Bilingki,) kim (boshqalardan) soʻrashdan tiyilsa, Alloh uni qanoatli (toʻq) qiladi; kim oʻzini (boyga) hisoblab (oʻz-oʻziga yetarli boʻlishga harakat) qilsa, Alloh uni oʻz-oʻziga yetarli qiladi; kim sabr qilsa, Alloh unga sabr beradi. Hech kimga sabrdan koʻra yaxshiroq va kattaroq (boʻlgan) biror neʼmat berilmagan», — dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Баъзи ансорийлар Расулуллоҳ ﷺ дан (бирор нарса) сўради ва у зот уларга бердилар. Улар яна сўради ва у зот яна бердилар. Сўнг улар яна сўради ва у зот яна бердилар — то у зотнинг ёнидаги (мол) тугагунча. Сўнг у зот: «Менда бирор нарса бўлганда, мен уни сизлардан (қизғаниб) тутиб қўймас эдим. (Билингки,) ким (бошқалардан) сўрашдан тийилса, Аллоҳ уни қаноатли (тўқ) қилади; ким ўзини (бойга) ҳисоблаб (ўз-ўзига етарли бўлишга ҳаракат) қилса, Аллоҳ уни ўз-ўзига етарли қилади; ким сабр қилса, Аллоҳ унга сабр беради. Ҳеч кимга сабрдан кўра яхшироқ ва каттароқ (бўлган) бирор неъмат берилмаган», — дедилар.