وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو بْنِ الْعَاصِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَا عَبْدَ اللَّهِ أَلَمْ أُخْبَرْ أَنَّكَ تَصُومُ النَّهَارَ وَتَقُومُ اللَّيْلَ؟» فَقُلْتُ: بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ: «فَلَا تَفْعَلْ صُمْ وَأَفْطِرْ وَقُمْ وَنَمْ فَإِنَّ لِجَسَدِكَ عَلَيْكَ حَقًّا وَإِنَّ لِعَيْنِكَ عَلَيْكَ حَقًّا وَإِنَّ لِزَوْجِكَ عَلَيْكَ حَقًّا وَإِنَّ لِزَوْرِكَ عَلَيْكَ حَقًّا. لَا صَامَ مَنْ صَامَ الدَّهْرَ. صَوْمُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ صَوْمُ الدَّهْرِ كُلِّهِ. صُمْ كُلَّ شَهْرٍ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ وَاقْرَأِ الْقُرْآنَ فِي كُلِّ شَهْرٍ» . قُلْتُ: إِنِّي أُطِيقُ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ. قَالَ: " صُمْ أَفْضَلَ الصَّوْمِ صَوْمَ دَاوُدَ: صِيَامُ يَوْمٍ وَإِفْطَارُ يَوْمٍ. وَاقْرَأْ فِي كُلِّ سَبْعِ لَيَالٍ مَرَّةً وَلَا تَزِدْ عَلَى ذَلِكَ "
Abdulloh ibn Amr ibn Os (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ menga: «Ey Abdulloh! Menga — sen kunduzi roʻza tutasan va tun boʻyi namoz oʻqiyasan, deb — xabar berilmadimi?» — dedilar. Abdulloh: «Ha, yo Rasululloh», — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Unday qilma; baʼzi kun roʻza tut, baʼzi kun (roʻzani) tark et; namoz (ham) oʻqi, tunda uxla (ham) — chunki badaningning senga haqi bor, zavjangning senga haqi bor va mehmoningning senga haqi bor. Senga har oyda uch kun roʻza tutish kifoya — chunki yaxshi amalning savobi oʻn barobar (qilib) koʻpaytiriladi; shunda u butun yil roʻza tutgandek boʻladi», — dedilar. Men (koʻproq roʻzaga) qattiq turib oldim va shuning uchun menga qattiqroq (koʻrsatma) berildi. Men: «Yo Rasululloh, menda (bundan koʻproq) kuch bor», — dedim. Paygʻambar ﷺ: «(Unday boʻlsa,) Dovud paygʻambar (alayhissalom)ning roʻzasidek roʻza tut va undan ortiq tutma», — dedilar. Men: «Allohning paygʻambari Dovudning roʻzasi qanday edi?» — dedim. U zot: «Yilning yarmi (yaʼni u kun ora roʻza tutar edi)», — dedilar. Keyin Abdulloh keksayganda: «Agar men Paygʻambar ﷺ ning (menga bergan) ruxsatini (yaʼni oyda uch kun roʻza tutishni) qabul qilganimda, men uchun yaxshiroq boʻlar edi», — der edi.Абдуллоҳ ибн Амр ибн Ос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ менга: «Эй Абдуллоҳ! Менга — сен кундузи рўза тутасан ва тун бўйи намоз ўқиясан, деб — хабар берилмадими?» — дедилар. Абдуллоҳ: «Ҳа, ё Расулуллоҳ», — деди. Пайғамбар ﷺ: «Ундай қилма; баъзи кун рўза тут, баъзи кун (рўзани) тарк эт; намоз (ҳам) ўқи, тунда ухла (ҳам) — чунки баданингнинг сенга ҳақи бор, завжангнинг сенга ҳақи бор ва меҳмонингнинг сенга ҳақи бор. Сенга ҳар ойда уч кун рўза тутиш кифоя — чунки яхши амалнинг савоби ўн баробар (қилиб) кўпайтирилади; шунда у бутун йил рўза тутгандек бўлади», — дедилар. Мен (кўпроқ рўзага) қаттиқ туриб олдим ва шунинг учун менга қаттиқроқ (кўрсатма) берилди. Мен: «Ё Расулуллоҳ, менда (бундан кўпроқ) куч бор», — дедим. Пайғамбар ﷺ: «(Ундай бўлса,) Довуд пайғамбар (алайҳиссалом)нинг рўзасидек рўза тут ва ундан ортиқ тутма», — дедилар. Мен: «Аллоҳнинг пайғамбари Довуднинг рўзаси қандай эди?» — дедим. У зот: «Йилнинг ярми (яъни у кун ора рўза тутар эди)», — дедилар. Кейин Абдуллоҳ кексайганда: «Агар мен Пайғамбар ﷺ нинг (менга берган) рухсатини (яъни ойда уч кун рўза тутишни) қабул қилганимда, мен учун яхшироқ бўлар эди», — дер эди.