وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ أُسَيْدَ بنَ حُضَيْرٍ قَالَ: بَيْنَمَا هُوَ يَقْرَأُ مِنَ اللَّيْلِ سُورَةَ الْبَقَرَةِ وَفَرَسُهُ مَرْبُوطَةٌ عِنْدَهُ إِذْ جَالَتِ الْفرس فَسكت فَسَكَتَتْ فَقَرَأَ فجالت الْفرس فَسكت فَسَكَتَتْ الْفرس ثُمَّ قَرَأَ فَجَالَتِ الْفَرَسُ فَانْصَرَفَ وَكَانَ ابْنُهُ يحيى قَرِيبا مِنْهَا فأشفق أَن تصيبه فَلَمَّا أَخَّرَهُ رَفْعَ رَأْسَهُ إِلَى السَّمَاءِ فَإِذَا مِثْلُ الظُّلَّةِ فِيهَا أَمْثَالُ الْمَصَابِيحِ فَلَمَّا أَصْبَحَ حَدَّثَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «اقْرَأْ يَا ابْنَ حُضَيْرٍ اقْرَأْ يَا ابْنَ حُضَيْرٍ» . قَالَ فَأَشْفَقْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ تَطَأَ يحيى وَكَانَ مِنْهَا قَرِيبا فَرفعت رَأْسِي فَانْصَرَفْتُ إِلَيْهِ وَرَفَعْتُ رَأْسِي إِلَى السَّمَاءِ فَإِذَا مِثْلُ الظُّلَّةِ فِيهَا أَمْثَالُ الْمَصَابِيحِ فَخَرَجَتْ حَتَّى لَا أَرَاهَا قَالَ: «وَتَدْرِي مَا ذَاكَ؟» قَالَ لَا قَالَ: «تِلْكَ الْمَلَائِكَةُ دَنَتْ لِصَوْتِكَ وَلَوْ قَرَأْتَ لَأَصْبَحَتْ يَنْظُرُ النَّاسُ إِلَيْهَا لَا تَتَوَارَى مِنْهُمْ» . مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ. وَاللَّفْظُ لِلْبُخَارِيِّ وَفِي مُسْلِمٍ: «عرجت فِي الجو» بدل: «خرجت على صِيغَة الْمُتَكَلّم»
(Usayd ibn Huzayr (roziyallohu anhu) aytdi:) U (Usayd) kechasi Baqara surasini oʻqiyotgan, oti esa yonida bogʻ langan edi; birdan ot toʻ lgʻ andi (hurkdi); u (oʻqishdan) toʻ xtadi, (ot ham) toʻ xtadi; u (yana) oʻqidi, ot (yana) toʻ lgʻ andi; u toʻ xtadi, ot (ham) toʻ xtadi; soʻng u (yana) oʻqidi, ot (yana) toʻ lgʻ andi; shunda u (oʻqishdan) qaytdi. Uning oʻgʻ li Yahyo otga yaqin (joyda) edi; u (Usayd) — (ot) unga (Yahyoga) (zarar) yetkazishidan — qoʻ rqdi; uni (Yahyoni) tortib olar paytida, boshini osmonga koʻ tardi, hatto uni (osmonni) koʻ rmay qoldi. Tongda u buni Paygʻambar ﷺga soʻzlab berdi. U zot: «Oʻqi, ey Ibn Huzayr! Oʻqi, ey Ibn Huzayr!» dedilar. U: «Ey Allohning Rasuli, men (ot) Yahyoni (bosib) ezishidan qoʻ rqdim — u (ot)ga yaqin edi; shu sababli boshimni koʻ tarib, uning oldigʻa bordim; soʻng boshimni osmonga koʻ tardim — birdan (osmonda) — ichida chiroqlarga oʻ xshash (narsalar boʻ lgan) — soyabondek (bir narsa) (bor) edi; u (yuqoriga) chiqib ketdi, hatto men uni (koʻ rmay) qoldim», dedi. U zot: «Bu nima ekanini bilasanmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Ular — farishtalar(dir); sening ovozingga (qiroatingga) yaqinlashdi; agar (davom etib) oʻqigan boʻ lganingda, ular tonggacha (turgan) boʻ lar edi, odamlar ularga qarar va ular (odamlardan) yashirinmas edi», dedilar.(Усайд ибн Ҳузайр (розияллоҳу анҳу) айтди:) У (Усайд) кечаси Бақара сурасини ўқиётган, оти эса ёнида боғ ланган эди; бирдан от тў лғ анди (ҳуркди); у (ўқишдан) тў хтади, (от ҳам) тў хтади; у (яна) ўқиди, от (яна) тў лғ анди; у тў хтади, от (ҳам) тў хтади; сўнг у (яна) ўқиди, от (яна) тў лғ анди; шунда у (ўқишдан) қайтди. Унинг ўғ ли Яҳё отга яқин (жойда) эди; у (Усайд) — (от) унга (Яҳёга) (зарар) етказишидан — қў рқди; уни (Яҳёни) тортиб олар пайтида, бошини осмонга кў тарди, ҳатто уни (осмонни) кў рмай қолди. Тонгда у буни Пайғамбар ﷺга сўзлаб берди. У зот: «Ўқи, эй Ибн Ҳузайр! Ўқи, эй Ибн Ҳузайр!» дедилар. У: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен (от) Яҳёни (босиб) эзишидан қў рқдим — у (от)га яқин эди; шу сабабли бошимни кў тариб, унинг олдиға бордим; сўнг бошимни осмонга кў тардим — бирдан (осмонда) — ичида чироқларга ў хшаш (нарсалар бў лган) — соябондек (бир нарса) (бор) эди; у (юқорига) чиқиб кетди, ҳатто мен уни (кў рмай) қолдим», деди. У зот: «Бу нима эканини биласанми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Улар — фаришталар(дир); сенинг овозингга (қироатингга) яқинлашди; агар (давом этиб) ўқиган бў лганингда, улар тонггача (турган) бў лар эди, одамлар уларга қарар ва улар (одамлардан) яширинмас эди», дедилар.