Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: bir kishi (masjidga) kelib, safga kirdi, nafasi siqib qolgan edi. U: «Alhamdu lillahi hamdan kasiran toyyiban muborakan fih» (Hamd Allohga xosdir, koʻp, pok va barakali hamd bilan), dedi. Rasululloh ﷺ namozlarini tugatgach: «Qaysingiz bu kalimalarni aytdingiz?» dedilar. Jamoat jim qoldi. (Rasululloh ﷺ) yana: «Ularni qaysingiz aytdingiz? Zero u yomon narsa aytgani yoʻq», dedilar. Shunda bir kishi: «Men kelganimda nafasim siqilgan edi, shuning uchun uni aytdim», dedi. (Rasululloh ﷺ): «Men oʻn ikki farishtani koʻrdim, ular uni qaysi biri (Allohga) koʻtarib chiqishini deb (bir-birlari bilan) shoshilishardi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: бир киши (масжидга) келиб, сафга кирди, нафаси сиқиб қолган эди. У: «Алҳамду лиллаҳи ҳамдан касиран тоййибан муборакан фиҳ» (Ҳамд Аллоҳга хосдир, кўп, пок ва баракали ҳамд билан), деди. Расулуллоҳ ﷺ намозларини тугатгач: «Қайсингиз бу калималарни айтдингиз?» дедилар. Жамоат жим қолди. (Расулуллоҳ ﷺ) яна: «Уларни қайсингиз айтдингиз? Зеро у ёмон нарса айтгани йўқ», дедилар. Шунда бир киши: «Мен келганимда нафасим сиқилган эди, шунинг учун уни айтдим», деди. (Расулуллоҳ ﷺ): «Мен ўн икки фариштани кўрдим, улар уни қайси бири (Аллоҳга) кўтариб чиқишини деб (бир-бирлари билан) шошилишарди», дедилар.