وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِنَّ لِلَّهِ مَلَائِكَةً يَطُوفُونَ فِي الطُّرُقِ يَلْتَمِسُونَ أَهْلَ الذِّكْرِ فَإِذَا وَجَدُوا قَوْمًا يَذْكُرُونَ اللَّهَ تَنَادَوْا: هَلُمُّوا إِلَى حَاجَتِكُمْ " قَالَ: «فَيَحُفُّونَهُمْ بِأَجْنِحَتِهِمْ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا» قَالَ: " فَيَسْأَلُهُمْ رَبُّهُمْ وَهُوَ أَعْلَمُ بِهِمْ: مَا يَقُولُ عِبَادِي؟ " قَالَ: " يَقُولُونَ: يُسَبِّحُونَكَ وَيُكَبِّرُونَكَ وَيُحَمِّدُونَكَ وَيُمَجِّدُونَكَ " قَالَ: " فَيَقُولُ: هَلْ رَأَوْنِي؟ " قَالَ: " فَيَقُولُونَ: لَا وَاللَّهِ مَا رَأَوْكَ " قَالَ فَيَقُولُ: كَيْفَ لَوْ رَأَوْنِي؟ قَالَ: " فَيَقُولُونَ: لَوْ رَأَوْكَ كَانُوا أَشَدَّ لَكَ عِبَادَةً وَأَشَدَّ لَكَ تَمْجِيدًا وَأَكْثَرَ لَكَ تَسْبِيحًا " قَالَ: " فَيَقُولُ: فَمَا يَسْأَلُونَ؟ قَالُوا: يسألونكَ الجنَّةَ " قَالَ: " يَقُول: وَهل رأوها؟ " قَالَ: " فَيَقُولُونَ: لَا وَاللَّهِ يَا رَبِّ مَا رَأَوْهَا " قَالَ: " فَيَقُولُ: فَكَيْفَ لَوْ رَأَوْهَا؟ " قَالَ: " يقولونَ: لَو أنَّهم رأوها كَانُوا أَشد حِرْصًا وَأَشَدَّ لَهَا طَلَبًا وَأَعْظَمَ فِيهَا رَغْبَةً قَالَ: فممَّ يتعوذون؟ " قَالَ: " يَقُولُونَ: مِنَ النَّارِ " قَالَ: " يَقُولُ: فَهَلْ رَأَوْهَا؟ " قَالَ: يَقُولُونَ: «لَا وَاللَّهِ يَا رَبِّ مَا رَأَوْهَا» قَالَ: " يَقُولُ: فَكَيْفَ لَوْ رَأَوْهَا؟ " قَالَ: «يَقُولُونَ لَوْ رَأَوْهَا كَانُوا أَشَدَّ مِنْهَا فِرَارًا وَأَشَدَّ لَهَا مَخَافَةً» قَالَ: " فَيَقُولُ: فَأُشْهِدُكُمْ أَنِّي قَدْ غَفَرْتُ لَهُمْ " قَالَ: " يَقُولُ مَلَكٌ مِنَ الْمَلَائِكَةِ: فِيهِمْ فُلَانٌ لَيْسَ مِنْهُمْ إِنَّمَا جَاءَ لِحَاجَةٍ قَالَ: هُمُ الْجُلَسَاءُ لَا يَشْقَى جَلِيسُهُمْ ". رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ وَفِي رِوَايَةِ مُسْلِمٍ قَالَ: " إِنَّ لِلَّهِ مَلَائِكَةً سَيَّارَةً فُضْلًا يَبْتَغُونَ مَجَالِسَ الذِّكْرِ فَإِذَا وَجَدُوا مَجْلِسًا فِيهِ ذِكْرٌ قَعَدُوا معَهُم وحفَّ بعضُهم بَعْضًا بأجنحتِهم حَتَّى يملأوا مَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَإِذَا تَفَرَّقُوا عَرَجُوا وَصَعِدُوا إِلَى السَّمَاءِ قَالَ: فَيَسْأَلُهُمُ اللَّهُ وَهُوَ أَعْلَمُ: مِنْ أَيْنَ جِئْتُمْ؟ فَيَقُولُونَ: جِئْنَا مِنْ عِنْدِ عِبَادِكَ فِي الْأَرْضِ يُسَبِّحُونَكَ وَيُكَبِّرُونَكَ وَيُهَلِّلُونَكَ وَيُمَجِّدُونَكَ وَيَحْمَدُونَكَ وَيَسْأَلُونَكَ قَالَ: وَمَاذَا يَسْأَلُونِي؟ قَالُوا: يَسْأَلُونَكَ جَنَّتَكَ قَالَ: وَهَلْ رَأَوْا جَنَّتِي؟ قَالُوا: لَا أَيْ رَبِّ قَالَ: وَكَيْفَ لَوْ رَأَوْا جَنَّتِي؟ قَالُوا: وَيَسْتَجِيرُونَكَ قَالَ: وَمِمَّ يَسْتَجِيرُونِي؟ قَالُوا: مِنْ نَارِكَ قَالَ: وَهَلْ رَأَوْا نَارِي؟ قَالُوا: لَا. قَالَ: فَكَيْفَ لَوْ رَأَوْا نَارِي؟ قَالُوا: يَسْتَغْفِرُونَكَ " قَالَ: " فَيَقُولُ: قَدْ غَفَرْتُ لَهُمْ فَأَعْطَيْتُهُمْ مَا سَأَلُوا وَأَجَرْتُهُمْ مِمَّا اسْتَجَارُوا " قَالَ: " يَقُولُونَ: رَبِّ فِيهِمْ فُلَانٌ عَبْدٌ خَطَّاءٌ وَإِنَّمَا مَرَّ فَجَلَسَ مَعَهُمْ " قَالَ: «فَيَقُولُ وَلَهُ غَفَرْتُ هم الْقَوْم لَا يشقى بهم جليسهم»
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Albatta Allohning yoʻllarda aylanib, zikr ahlini izlaydigan farishtalari bor. Ular Allohni zikr qilayotgan bir qavmni topsalar, ‹Hojatingiz (izlaganingiz) sari kelinglar!› deb bir-birlarini chaqiradilar va ularni qanotlari bilan dunyo osmonigacha oʻrab oladilar. Soʻng Robbilari — ulardan yaxshiroq bilsa-da — ulardan: ‹Bandalarim nima deyapti?› deb soʻraydi. Ular: ‹Seni tasbeh aytyaptilar, takbir aytyaptilar, hamd aytyaptilar va Seni ulugʻlayaptilar›, deydi. (Alloh): ‹Ular Meni koʻrishganmi?› deydi. Ular: ‹Yoʻq, Allohga qasamki, ular Seni koʻrishmagan›, deydi. (Alloh): ‹Agar Meni koʻrsalar, qanday boʻlardi?› deydi. Ular: ‹Agar Seni koʻrsalar, Senga yanada qattiqroq ibodat qilar, Seni yanada koʻproq ulugʻlar va koʻproq tasbeh aytardilar›, deydi. (Alloh): ‹Ular Mendan nima soʻrayapti?› deydi. Ular: ‹Sendan jannatni soʻrayaptilar›, deydi. (Alloh): ‹Ular uni koʻrishganmi?› deydi. Ular: ‹Yoʻq, Allohga qasamki, ey Robbim, ular uni koʻrishmagan›, deydi. (Alloh): ‹Agar uni koʻrsalar, qanday boʻlardi?› deydi. Ular: ‹Agar uni koʻrsalar, unga nisbatan yanada koʻproq hirs qoʻyar, uni yanada qattiqroq talab qilar va unga boʻlgan ragʻbatlari ulkanroq boʻlardi›, deydi. (Alloh): ‹Ular nimadan panoh tilayapti?› deydi. Ular: ‹Doʻzaxdan›, deydi. (Alloh): ‹Ular uni koʻrishganmi?› deydi. Ular: ‹Yoʻq, Allohga qasamki, ular uni koʻrishmagan›, deydi. (Alloh): ‹Agar uni koʻrsalar, qanday boʻlardi?› deydi. Ular: ‹Agar uni koʻrsalar, undan yanada qattiqroq qochar va undan koʻproq qoʻrqardilar›, deydi. Shunda (Alloh): ‹Men sizni guvoh qilamanki, Men ularni magʻfirat qildim›, deydi. Farishtalardan biri: ‹Ular ichida falonchi (kishi) bor — u ulardan emas; u faqat bir hojat uchun kelgan edi›, deydi. (Alloh): ‹Ular shunday hamsuhbatlardirki, ularning hamsuhbati (ham) baxtsiz boʻlmaydi›, deydi.» (Buni Shuʼba Aʼmashdan rivoyat qildi, lekin uni marfuʼ qilmadi. Uni Suhayl otasidan, u Abu Hurayradan, u Paygʻambar ﷺdan rivoyat qildi.)(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди:) Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Албатта Аллоҳнинг йўлларда айланиб, зикр аҳлини излайдиган фаришталари бор. Улар Аллоҳни зикр қилаётган бир қавмни топсалар, ‹Ҳожатингиз (излаганингиз) сари келинглар!› деб бир-бирларини чақирадилар ва уларни қанотлари билан дунё осмонигача ўраб оладилар. Сўнг Роббилари — улардан яхшироқ билса-да — улардан: ‹Бандаларим нима деяпти?› деб сўрайди. Улар: ‹Сени тасбеҳ айтяптилар, такбир айтяптилар, ҳамд айтяптилар ва Сени улуғлаяптилар›, дейди. (Аллоҳ): ‹Улар Мени кўришганми?› дейди. Улар: ‹Йўқ, Аллоҳга қасамки, улар Сени кўришмаган›, дейди. (Аллоҳ): ‹Агар Мени кўрсалар, қандай бўларди?› дейди. Улар: ‹Агар Сени кўрсалар, Сенга янада қаттиқроқ ибодат қилар, Сени янада кўпроқ улуғлар ва кўпроқ тасбеҳ айтардилар›, дейди. (Аллоҳ): ‹Улар Мендан нима сўраяпти?› дейди. Улар: ‹Сендан жаннатни сўраяптилар›, дейди. (Аллоҳ): ‹Улар уни кўришганми?› дейди. Улар: ‹Йўқ, Аллоҳга қасамки, эй Роббим, улар уни кўришмаган›, дейди. (Аллоҳ): ‹Агар уни кўрсалар, қандай бўларди?› дейди. Улар: ‹Агар уни кўрсалар, унга нисбатан янада кўпроқ ҳирс қўяр, уни янада қаттиқроқ талаб қилар ва унга бўлган рағбатлари улканроқ бўларди›, дейди. (Аллоҳ): ‹Улар нимадан паноҳ тилаяпти?› дейди. Улар: ‹Дўзахдан›, дейди. (Аллоҳ): ‹Улар уни кўришганми?› дейди. Улар: ‹Йўқ, Аллоҳга қасамки, улар уни кўришмаган›, дейди. (Аллоҳ): ‹Агар уни кўрсалар, қандай бўларди?› дейди. Улар: ‹Агар уни кўрсалар, ундан янада қаттиқроқ қочар ва ундан кўпроқ қўрқардилар›, дейди. Шунда (Аллоҳ): ‹Мен сизни гувоҳ қиламанки, Мен уларни мағфират қилдим›, дейди. Фаришталардан бири: ‹Улар ичида фалончи (киши) бор — у улардан эмас; у фақат бир ҳожат учун келган эди›, дейди. (Аллоҳ): ‹Улар шундай ҳамсуҳбатлардирки, уларнинг ҳамсуҳбати (ҳам) бахциз бўлмайди›, дейди.» (Буни Шуъба Аъмашдан ривоят қилди, лекин уни марфуъ қилмади. Уни Суҳайл отасидан, у Абу Ҳурайрадан, у Пайғамбар ﷺдан ривоят қилди.)