(Shaddod ibn Avs (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan (rivoyat qiladi):) «Istigʻforning sayyidi (eng ulugʻi) shuni aytishingdir: ‹Allohumma anta Robbiy, la ilaha illa anta, xalaqtaniy va ana abduka, va ana alo ahdika va vaʼdika mastatoʼtu, aʼuzu bika min sharri ma sanaʼtu, abuu laka biniʼmatika alayya va abuu laka bizanbiy, fagʻfir liy, fa innahu la yagʻfiruz-zunuba illa anta› (Allohim, Sen mening Robbimsan, Sendan oʻzga iloh yoʻq. Sen meni yaratding, men Sening bandangman; men kuchim yetganicha Senga bergan ahd va vaʼdamdaman. Qilgan (yomon) ishlarim yomonligidan Senga panoh tilayman. Menga inʼom etgan neʼmatingni eʼtirof etaman va gunohimni ham eʼtirof etaman; bas, meni magʻfirat qil — chunki gunohlarni Sendan oʻzga hech kim kechirmaydi)», dedilar. U zot (yana): «Kim buni kunduzi, unga chin ishonch bilan aytsa-yu, oʻsha kuni kechga kirmasdan vafot etsa, u jannat ahlidandir; kim buni kechasi, unga chin ishonch bilan aytsa-yu, tonggacha vafot etsa, u jannat ahlidandir», dedilar.(Шаддод ибн Авс (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺдан (ривоят қилади):) «Истиғфорнинг саййиди (энг улуғи) шуни айтишингдир: ‹Аллоҳумма анта Роббий, ла илаҳа илла анта, халақтаний ва ана абдука, ва ана ало аҳдика ва ваъдика мастатўту, аъузу бика мин шарри ма санаъту, абуу лака биниъматика алайя ва абуу лака бизанбий, фағфир лий, фа иннаҳу ла яғфируз-зунуба илла анта› (Аллоҳим, Сен менинг Роббимсан, Сендан ўзга илоҳ йўқ. Сен мени яратдинг, мен Сенинг бандангман; мен кучим етганича Сенга берган аҳд ва ваъдамдаман. Қилган (ёмон) ишларим ёмонлигидан Сенга паноҳ тилайман. Менга инъом этган неъматингни эътироф этаман ва гуноҳимни ҳам эътироф этаман; бас, мени мағфират қил — чунки гуноҳларни Сендан ўзга ҳеч ким кечирмайди)», дедилар. У зот (яна): «Ким буни кундузи, унга чин ишонч билан айца-ю, ўша куни кечга кирмасдан вафот эца, у жаннат аҳлидандир; ким буни кечаси, унга чин ишонч билан айца-ю, тонггача вафот эца, у жаннат аҳлидандир», дедилар.