حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ، يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ثَلاَثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ طَعْمَ الإِيمَانِ مَنْ كَانَ يُحِبُّ الْمَرْءَ لاَ يُحِبُّهُ إِلاَّ لِلَّهِ وَمَنْ كَانَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَمَنْ كَانَ أَنْ يُلْقَى فِي النَّارِ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ أَنْ يَرْجِعَ فِي الْكُفْرِ بَعْدَ أَنْ أَنْقَذَهُ اللَّهُ مِنْهُ " .
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Uch (xislat) borki, kimda ular boʻlsa, iymon taʼmini topadi: bir kishini faqat Alloh uchungina sevadigan kishi; Alloh va Uning Rasuli unga oʻzlaridan boshqa (hamma narsa)dan koʻra mahbubroq boʻlgan kishi; va Alloh uni undan (kufrdan) qutqarganidan keyin kufrga qaytishdan koʻra, doʻzaxga tashlanishni afzal (yaxshiroq) koʻradigan kishidir», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Уч (хислат) борки, кимда улар бўлса, иймон таъмини топади: бир кишини фақат Аллоҳ учунгина севадиган киши; Аллоҳ ва Унинг Расули унга ўзларидан бошқа (ҳамма нарса)дан кўра маҳбуброқ бўлган киши; ва Аллоҳ уни ундан (куфрдан) қутқарганидан кейин куфрга қайтишдан кўра, дўзахга ташланишни афзал (яхшироқ) кўрадиган кишидир», дедилар.