حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " ثَلاَثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ حَلاَوَةَ الإِيمَانِ أَنْ يَكُونَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا، وَأَنْ يُحِبَّ الْمَرْءَ لاَ يُحِبُّهُ إِلاَّ لِلَّهِ، وَأَنْ يَكْرَهَ أَنْ يَعُودَ فِي الْكُفْرِ كَمَا يَكْرَهُ أَنْ يُقْذَفَ فِي النَّارِ ".
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Uch (xislat) kimda boʻlsa, iymon shirinligini totadi: Alloh va Uning Rasuli unga (boshqa) hamma narsadan suyukliroq boʻlishi; kishini faqat Alloh uchun sevishi; va olovga tashlanishni yomon koʻrgani kabi kufrga qaytishni yomon koʻrishi», — dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Уч (хислат) кимда бўлса, иймон ширинлигини тотади: Аллоҳ ва Унинг Расули унга (бошқа) ҳамма нарсадан суюклироқ бўлиши; кишини фақат Аллоҳ учун севиши; ва оловга ташланишни ёмон кўргани каби куфрга қайтишни ёмон кўриши», — дедилар.