Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ zamonida quyosh tutildi. Shunda u zot juda uzoq qiyom bilan turdilar: tik turib, soʻng rukuʼ qildilar, soʻng turdilar, soʻng rukuʼ qildilar, soʻng turdilar, soʻng rukuʼ qildilar — uch qiyom va toʻrt sajda bilan ikki rakʼat (oʻqidilar). Soʻng namozdan chiqdilar, quyosh esa allaqachon ochilgan edi. Rukuʼga egilganlarida ‹Allohu akbar› deb, soʻng rukuʼ qilar, boshlarini koʻtarganlarida ‹Samiʼallohu liman hamidah› der edilar. Soʻng turib, Allohga hamd va sano aytdilar, soʻng dedilar: ‹Albatta, quyosh va oy biror kishining oʻlimi yoki hayoti uchun tutilmaydi, balki ular Allohning oyatlaridandir, Alloh ular bilan bandalarini qoʻrqitadi. Bas, tutilishni koʻrsangiz, ular ochilguncha Allohni zikr qilinglar›.»Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ замонида қуёш тутилди. Шунда у зот жуда узоқ қиём билан турдилар: тик туриб, сўнг рукуъ қилдилар, сўнг турдилар, сўнг рукуъ қилдилар, сўнг турдилар, сўнг рукуъ қилдилар — уч қиём ва тўрт сажда билан икки ракъат (ўқидилар). Сўнг намоздан чиқдилар, қуёш эса аллақачон очилган эди. Рукуъга эгилганларида ‹Аллоҳу акбар› деб, сўнг рукуъ қилар, бошларини кўтарганларида ‹Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ› дер эдилар. Сўнг туриб, Аллоҳга ҳамд ва сано айтдилар, сўнг дедилар: ‹Албатта, қуёш ва ой бирор кишининг ўлими ёки ҳаёти учун тутилмайди, балки улар Аллоҳнинг оятларидандир, Аллоҳ улар билан бандаларини қўрқитади. Бас, тутилишни кўрсангиз, улар очилгунча Аллоҳни зикр қилинглар›.»