Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ bir kuni quyosh tutilgan holda shoshilib masjidga chiqdilar va quyosh ochilgunicha namoz oʻqidilar. Soʻng: «Albatta, johiliyat ahli quyosh va oy faqat yer ahlining ulugʻlaridan biri oʻlgandagina tutiladi, deb aytar edilar. Vaholanki, quyosh va oy biror kishining oʻlimi yoki hayoti uchun tutilmaydi. Balki ular Allohning maxluqotidan ikki maxluqdir. Alloh Oʻz maxluqotida xohlagan narsasini paydo qiladi. Bas, ulardan qaysi biri tutilsa, quyosh ochilgunicha yoki Alloh biror ish paydo qilgunicha namoz oʻqinglar», dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ бир куни қуёш тутилган ҳолда шошилиб масжидга чиқдилар ва қуёш очилгунича намоз ўқидилар. Сўнг: «Албатта, жоҳилият аҳли қуёш ва ой фақат ер аҳлининг улуғларидан бири ўлгандагина тутилади, деб айтар эдилар. Ваҳоланки, қуёш ва ой бирор кишининг ўлими ёки ҳаёти учун тутилмайди. Балки улар Аллоҳнинг махлуқотидан икки махлуқдир. Аллоҳ Ўз махлуқотида хоҳлаган нарсасини пайдо қилади. Бас, улардан қайси бири тутилса, қуёш очилгунича ёки Аллоҳ бирор иш пайдо қилгунича намоз ўқинглар», дедилар.