وَحَدَّثَنَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، جَمِيعًا عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، فِي هَذَا الإِسْنَادِ بِمِثْلِ مَعْنَى حَدِيثِ سُلَيْمَانَ بْنِ بِلاَلٍ.
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir yahudiy ayol Oishaning oldiga (biror narsa) soʻragani keldi va: «Alloh seni qabr azobidan asrasin!» dedi. Oisha dedi: «Shunda men: ‹Yo Rasululloh! Odamlar qabrlarida azoblanadimi?› dedim. Rasululloh ﷺ: ‹Allohdan panoh tilayman› dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ bir kuni ertalab biror ulovga mindilar, shunda quyosh tutildi. Men ayollar orasida masjiddagi hujralar oʻrtasiga chiqdim. Rasululloh ﷺ ulovlaridan kelib, oʻzlari namoz oʻqiydigan joyga yetib bordilar va turdilar, odamlar ham orqalarida turdilar. U zot uzoq qiyom bilan turdilar, soʻng rukuʼga egilib, uzoq rukuʼ qildilar, soʻng koʻtarilib, uzoq qiyom bilan turdilar — u birinchi qiyomdan kaltaroq edi; soʻng rukuʼga egilib, uzoq rukuʼ qildilar — u oʻsha rukuʼdan kaltaroq edi; soʻng koʻtarildilar, quyosh esa allaqachon ochilgan edi. Shunda dedilar: ‹Men sizlarning qabrlaringizda dajjol fitnasidek fitnaga (sinovga) duchor qilinishingizni koʻrdim›. Men bundan keyin Rasululloh ﷺ ni doʻzax azobidan va qabr azobidan panoh tilab turganlarini eshitar edim.»Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бир яҳудий аёл Оишанинг олдига (бирор нарса) сўрагани келди ва: «Аллоҳ сени қабр азобидан асрасин!» деди. Оиша деди: «Шунда мен: ‹Ё Расулуллоҳ! Одамлар қабрларида азобланадими?› дедим. Расулуллоҳ ﷺ: ‹Аллоҳдан паноҳ тилайман› дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ бир куни эрталаб бирор уловга миндилар, шунда қуёш тутилди. Мен аёллар орасида масжиддаги ҳужралар ўртасига чиқдим. Расулуллоҳ ﷺ уловларидан келиб, ўзлари намоз ўқийдиган жойга етиб бордилар ва турдилар, одамлар ҳам орқаларида турдилар. У зот узоқ қиём билан турдилар, сўнг рукуъга эгилиб, узоқ рукуъ қилдилар, сўнг кўтарилиб, узоқ қиём билан турдилар — у биринчи қиёмдан калтароқ эди; сўнг рукуъга эгилиб, узоқ рукуъ қилдилар — у ўша рукуъдан калтароқ эди; сўнг кўтарилдилар, қуёш эса аллақачон очилган эди. Шунда дедилар: ‹Мен сизларнинг қабрларингизда дажжол фитнасидек фитнага (синовга) дучор қилинишингизни кўрдим›. Мен бундан кейин Расулуллоҳ ﷺ ни дўзах азобидан ва қабр азобидан паноҳ тилаб турганларини эшитар эдим.»