Asmo bint Abu Bakr (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ zamonida quyosh tutildi, shunda (u zot) qoʻrqib (sapchib) ketib, bir koʻylakni (xato) oldilar, hatto shundan soʻng ridolari yetkazib berildi. (Asmo) dedi: Men hojatimni bitirib, soʻng kelib, masjidga kirdim. Rasululloh ﷺ ni qiyomda turgan holatda koʻrdim, men ham u zot bilan birga turdim. (U zot) qiyomni shu qadar uzun qildilarki, hatto men oʻtirmoqchi boʻlib qoldim, soʻng zaif ayolga qarab: «Bu mendan koʻra zaifroq», deb (yana) turaverdim. Soʻng (u zot) rukuʼ qildilar va rukuʼni uzun qildilar; soʻng boshlarini koʻtarib, qiyomni shu qadar uzun qildilarki, agar bir kishi kelib qolsa, unga (u zot) rukuʼ qilmaganday tuyulardi.Асмо бинт Абу Бакр (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ замонида қуёш тутилди, шунда (у зот) қўрқиб (сапчиб) кетиб, бир кўйлакни (хато) олдилар, ҳатто шундан сўнг ридолари етказиб берилди. (Асмо) деди: Мен ҳожатимни битириб, сўнг келиб, масжидга кирдим. Расулуллоҳ ﷺ ни қиёмда турган ҳолатда кўрдим, мен ҳам у зот билан бирга турдим. (У зот) қиёмни шу қадар узун қилдиларки, ҳатто мен ўтирмоқчи бўлиб қолдим, сўнг заиф аёлга қараб: «Бу мендан кўра заифроқ», деб (яна) туравердим. Сўнг (у зот) рукуъ қилдилар ва рукуъни узун қилдилар; сўнг бошларини кўтариб, қиёмни шу қадар узун қилдиларки, агар бир киши келиб қолса, унга (у зот) рукуъ қилмагандай туюларди.