Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Hunayndan qaytayotganlarida Jiʼronada bir kishi Rasululloh ﷺ ning oldilariga keldi, Bilolning kiyimida (sochib turilgan) kumush bor edi va Rasululloh ﷺ undan hovuchlab odamlarga berayotgan edilar. Shunda u (kishi): «Ey Muhammad, adolat qil!» dedi. U zot: «Shoʻrging qursin! Agar men adolat qilmasam, kim adolat qiladi? Agar men adolat qilmasam, sen mahrum boʻlding va ziyon koʻrding», — dedilar. Shunda Umar ibn Xattob: «Yo Rasululloh! Menga ruxsat bering, mana shu munofiqni oʻldiray», dedi. U zot: «Maʼozalloh! Odamlar men oʻz sahobalarimni oʻldiradi, deb gapirishidan (Allohdan panoh)! Albatta, bu (kishi) va uning hamrohlari Qurʼonni oʻqiydilar, (lekin u) ularning halqumlaridan oʻtmaydi. Ular oʻq nishondan oʻtib ketganidek, undan (islomdan) chiqib ketadilar», — dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Ҳунайндан қайтаётганларида Жиъронада бир киши Расулуллоҳ ﷺ нинг олдиларига келди, Билолнинг кийимида (сочиб турилган) кумуш бор эди ва Расулуллоҳ ﷺ ундан ҳовучлаб одамларга бераётган эдилар. Шунда у (киши): «Эй Муҳаммад, адолат қил!» деди. У зот: «Шўргинг қурсин! Агар мен адолат қилмасам, ким адолат қилади? Агар мен адолат қилмасам, сен маҳрум бўлдинг ва зиён кўрдинг», — дедилар. Шунда Умар ибн Хаттоб: «Ё Расулуллоҳ! Менга рухсат беринг, мана шу мунофиқни ўлдирай», деди. У зот: «Маъозаллоҳ! Одамлар мен ўз саҳобаларимни ўлдиради, деб гапиришидан (Аллоҳдан паноҳ)! Албатта, бу (киши) ва унинг ҳамроҳлари Қуръонни ўқийдилар, (лекин у) уларнинг ҳалқумларидан ўтмайди. Улар ўқ нишондан ўтиб кетганидек, ундан (исломдан) чиқиб кетадилар», — дедилар.