حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَسْمًا فَقَالَ رَجُلٌ إِنَّهَا لَقِسْمَةٌ مَا أُرِيدَ بِهَا وَجْهُ اللَّهِ - قَالَ - فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَسَارَرْتُهُ فَغَضِبَ مِنْ ذَلِكَ غَضَبًا شَدِيدًا وَاحْمَرَّ وَجْهُهُ حَتَّى تَمَنَّيْتُ أَنِّي لَمْ أَذْكُرْهُ لَهُ - قَالَ - ثُمَّ قَالَ " قَدْ أُوذِيَ مُوسَى بِأَكْثَرَ مِنْ هَذَا فَصَبَرَ " .
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir taqsimot qildilar. Shunda bir kishi: «Bu shunday taqsimotki, unda Allohning yuzi (roziligi) koʻzlanmadi», dedi. (Abdulloh) dedi: Men Nabiy ﷺ ning oldilariga kelib, u zotga maxfiy aytdim. Bundan u zot qattiq gʻazablandilar va yuzlari qizardi, hatto men buni u zotga aytmagan boʻlsam edi, deb orzu qildim. Soʻng u zot: «Musoga bundan ham koʻproq aziyat berilgan edi, lekin u sabr qildi», — dedilar.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир тақсимот қилдилар. Шунда бир киши: «Бу шундай тақсимотки, унда Аллоҳнинг юзи (розилиги) кўзланмади», деди. (Абдуллоҳ) деди: Мен Набий ﷺ нинг олдиларига келиб, у зотга махфий айтдим. Бундан у зот қаттиқ ғазабландилар ва юзлари қизарди, ҳатто мен буни у зотга айтмаган бўлсам эди, деб орзу қилдим. Сўнг у зот: «Мусога бундан ҳам кўпроқ азият берилган эди, лекин у сабр қилди», — дедилар.