وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، - رضى الله عنهما - خَرَجَ فِي الْفِتْنَةِ مُعْتَمِرًا وَقَالَ إِنْ صُدِدْتُ عَنِ الْبَيْتِ صَنَعْنَا كَمَا صَنَعْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَخَرَجَ فَأَهَلَّ بِعُمْرَةٍ وَسَارَ حَتَّى إِذَا ظَهَرَ عَلَى الْبَيْدَاءِ الْتَفَتَ إِلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ مَا أَمْرُهُمَا إِلاَّ وَاحِدٌ أُشْهِدُكُمْ أَنِّي قَدْ أَوْجَبْتُ الْحَجَّ مَعَ الْعُمْرَةِ . فَخَرَجَ حَتَّى إِذَا جَاءَ الْبَيْتَ طَافَ بِهِ سَبْعًا وَبَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ سَبْعًا لَمْ يَزِدْ عَلَيْهِ وَرَأَى أَنَّهُ مُجْزِئٌ عَنْهُ وَأَهْدَى .
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Abdulloh ibn Umar fitna (zamoni)da umra qilish uchun (Makkaga) chiqdi va: «Agar Baytdan (toʻsilib) qaytarilsam, Rasululloh ﷺ bilan birga qilganimizdek qilamiz», dedi. Soʻng chiqib, umraga ehrom bogʻladi va yurib bordi. Baydoga koʻtarilganida ashoblariga qarab: «Bularning ikkovining ishi bitta, oʻzi. Sizlarni guvoh qilamanki, men haqiqatan ham hajni umra bilan birga (oʻzimga) vojib qildim», dedi. Soʻng yoʻlga chiqdi va Baytga kelganida uni yetti marta tavof qildi, Safo va Marva orasida ham yetti marta (saʼy) qildi, bunga (boshqa narsani) qoʻshmadi va buni oʻziga kifoya qiladi deb bildi hamda hadiy (qurbonlik) soʻydi.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Абдуллоҳ ибн Умар фитна (замони)да умра қилиш учун (Маккага) чиқди ва: «Агар Байтдан (тўсилиб) қайтарилсам, Расулуллоҳ ﷺ билан бирга қилганимиздек қиламиз», деди. Сўнг чиқиб, умрага эҳром боғлади ва юриб борди. Байдога кўтарилганида ашобларига қараб: «Буларнинг икковининг иши битта, ўзи. Сизларни гувоҳ қиламанки, мен ҳақиқатан ҳам ҳажни умра билан бирга (ўзимга) вожиб қилдим», деди. Сўнг йўлга чиқди ва Байтга келганида уни етти марта тавоф қилди, Сафо ва Марва орасида ҳам етти марта (саъй) қилди, бунга (бошқа нарсани) қўшмади ва буни ўзига кифоя қилади деб билди ҳамда ҳадий (қурбонлик) сўйди.