وَحَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَلَكِنْ عُرْوَةُ يُحَدِّثُ عَنْ حُمْرَانَ، أَنَّهُ قَالَ فَلَمَّا تَوَضَّأَ عُثْمَانُ قَالَ وَاللَّهِ لأُحَدِّثَنَّكُمْ حَدِيثًا وَاللَّهِ لَوْلاَ آيَةٌ فِي كِتَابِ اللَّهِ مَا حَدَّثْتُكُمُوهُ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ يَتَوَضَّأُ رَجُلٌ فَيُحْسِنُ وُضُوءَهُ ثُمَّ يُصَلِّي الصَّلاَةَ إِلاَّ غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الصَّلاَةِ الَّتِي تَلِيهَا " . قَالَ عُرْوَةُ الآيَةُ { إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنْزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَى} إِلَى قَوْلِهِ { اللاَّعِنُونَ}
Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U tahorat qilgan paytda: «Allohga qasam, men sizlarga bir hadis aytaman; Allohga qasam, agar Allohning kitobida bir oyat boʻlmaganida, uni sizlarga aytmagan boʻlardim. Albatta men Rasululloh ﷺ ning shunday deyayotganlarini eshitdim: ‹Qaysi bir kishi tahorat qilib, tahoratini goʻzal qilsa-da, soʻng namoz oʻqisa, albatta unga oʻsha (namoz) bilan undan keyingi namoz orasidagi (gunohlari) magʻfirat qilinadi›» dedi. Urva dedi: Oyat (mana bu)dir: {Albatta Biz nozil qilgan bayyinatlar (ochiq dalillar) va hidoyatni yashirganlar...} — Uning: {...laʼnatchilar} degan soʻzigacha —.