حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا خَلَفٌ، - يَعْنِي ابْنَ خَلِيفَةَ - عَنْ أَبِي مَالِكٍ الأَشْجَعِيَّ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، قَالَ كُنْتُ خَلْفَ أَبِي هُرَيْرَةَ وَهُوَ يَتَوَضَّأُ لِلصَّلاَةِ فَكَانَ يَمُدُّ يَدَهُ حَتَّى تَبْلُغَ إِبْطَهُ فَقُلْتُ لَهُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ مَا هَذَا الْوُضُوءُ فَقَالَ يَا بَنِي فَرُّوخَ أَنْتُمْ هَا هُنَا لَوْ عَلِمْتُ أَنَّكُمْ هَا هُنَا مَا تَوَضَّأْتُ هَذَا الْوُضُوءَ سَمِعْتُ خَلِيلِي صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " تَبْلُغُ الْحِلْيَةُ مِنَ الْمُؤْمِنِ حَيْثُ يَبْلُغُ الْوَضُوءُ " .
Abu Hozimdan rivoyat qilinadi: Men Abu Hurayraning ortida edim — u namoz uchun tahorat qilayotgan edi —; u qoʻlini — toki qoʻltigʻiga yetguncha — choʻzar (yuvar) edi. Men unga: «Ey Abu Hurayra, bu qanday tahorat?» dedim. U: «Ey Farrux oʻgʻillari, sizlar shu yerdamisizlar? Agar sizlarni shu yerda (ekansizlar) deb bilganimda, bu tahoratni (shunday) qilmagan boʻlardim. Men xalilim ﷺ ning: ‹Moʻminda ziynat (zeb) tahorat yetgan joygacha yetadi› deyayotganlarini eshitganman», dedi.