حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، قَالَ كَانَ أَبُو مُوسَى يُشَدِّدُ فِي الْبَوْلِ وَيَبُولُ فِي قَارُورَةٍ وَيَقُولُ إِنَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَانَ إِذَا أَصَابَ جِلْدَ أَحَدِهِمْ بَوْلٌ قَرَضَهُ بِالْمَقَارِيضِ . فَقَالَ حُذَيْفَةُ لَوَدِدْتُ أَنَّ صَاحِبَكُمْ لاَ يُشَدِّدُ هَذَا التَّشْدِيدَ فَلَقَدْ رَأَيْتُنِي أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَتَمَاشَى فَأَتَى سُبَاطَةً خَلْفَ حَائِطٍ فَقَامَ كَمَا يَقُومُ أَحَدُكُمْ فَبَالَ فَانْتَبَذْتُ مِنْهُ فَأَشَارَ إِلَىَّ فَجِئْتُ فَقُمْتُ عِنْدَ عَقِبِهِ حَتَّى فَرَغَ .
Huzayfa ibn al-Yamon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abu Muso kichik hojat (bavl) masalasida qattiqlik qilar, idishga (shisha kosaga) siyar va: «Albatta Bani Isroildan birortasining terisiga bavl tegsa, uni qaychilar bilan qirqib tashlardi» der edi. Shunda Huzayfa: «Sohibingiz (Abu Muso) shu qadar qattiqlik qilmasligini juda istardim. Albatta men oʻzimni — men va Rasululloh ﷺ — birga yurganimizni koʻrgan edim. Bas, U Zot bir devor ortidagi axlatxona (subota)ga keldilar-da, biringiz turgani kabi turib, kichik hojat (bavl) qildilar. Men Undan (chetga) uzoqlashdim. Shunda U Zot menga ishora qildilar; bas, men kelib, toki U Zot boʻshagunga qadar Uning tovonlari (orqasi) yonida turdim», dedi.